Może lekarze widząc Twój talent, szybko Cię z tego psychiatryka wypuszczą, żebyś mogła swobodnie tworzyć (; Trzeba go tylko oszlifować.

Ja również nie przoduję w opowiadaniach chociaż uważam, że jest to dużo prostsza forma. Poza tym nie każdy kto czyta wiersze musi się na nich dbać. Jako użytkownik nie musisz poruszać kwestii technicznych. Możesz napisać o własnych odczuciach o przemyśleniach, które mają wywoływać wiersze ;)

Każdy ma swego idola. Ja co prawda fizykę lubię bo chcę a zarazem muszę. Jest to mój przedmiot rozszerzony wraz z chemią i biologią więc mam podstawowe pojęcie w tych drganiach itd ;) Jako, że będę zaglądał na twoje opowiadania oczekuje rewanżu odnośnie moich wierszy ;)

Nauką nieudolnie próbującą określić mój charakter jest filozofia bezradnie opierająca się na psychologii i nie ma mowy o fizyce jądrowej. Wszystko ma swój cel i przyczynę, akcja, reakcja - chyba jednak jest ta fizyka... sama widzisz, że to skrajny przypadek.

Próba załagodzenia jest zrozumiała, ale jak dla mnie niepotrzebna. Ciekawe osobowości wymagają cierpliwości co już mogłaś odczuć. Tak, moja osobowość jest najmniej poznana przez jej użytkownika ponieważ często się w niej gubię.

Widzę, że opowiadania są Twoją domeną. Ja również mam parę swoich "rozpisek", ale każda z nich bardziej nadaje się na fragment książki niż opowiadanie, dlatego nawet nie pokazywałem ich na wpmt. Moją domeną są wiersze - równie dziwne, trudne i zawiłe co ja ;) W rzeczywistości mam ich więcej niż w tym serwisie, nie publikuje jednak wszystkich, czasami te szczególne i najlepsze pozostawiam dla osób dla mnie bardzo ważnych, lub dla siebie. Doznałem miłego zaskoczenia, że w ogóle podziękowałaś za ten (raczej mało profesjonalny) komentarz.

Brzmi to szczególnie kusząco odnosząc się do niektórych fragmentów Twojego opowiadania ;] Zaciekawiłaś mnie swoją twórczością i osobowością, teraz będę śledził Twoją twórczość regularnie ;)

A zamierzasz się uczyć? Ja chcę zacząć w przyszłym roku szkolnym. ;)

Ja też nie traktuję Wikipedii całkiem na serio, dlatego w komentarzu napisałam, że poznanie jej treści na ten temat to jeszcze nie wszystko. No, w każdym razie ostatnia lekcja z XX wieku odbywała się u mnie w podstawówce i raczej nie wnikano w szczegóły, a kolejny wykład na ten temat - zgodnie z nową podstawą programową - będzie dopiero w trzeciej klasie, dlatego poczekajmy może na opinię lepszego historyka ode mnie (; Dobranoc (:

Nawiązując do Twojego komentarza to nie miałam na myśli nic ze zmierzchu, nawet o tym w trakcie pisania wiersza nie pomyślałam, moim zdaniem wiersz nie przypomina piosenki no ale niemniej jednak to tylko moje zdanie :) pozdrawiam Cię serdecznie.

Jestem troszkę starsza a do tego humanistka więc wiem, że "czemu" występuje jako zaimek pytający i względy znacząc "dlaczego" bądź "po co". Dla przykładu: zaimek pytający: Czemu zafarbowałaś włosy? zaimek względny: Nikt nie wie, czemu ona ścięła wszystkie włosy. A co do formy jaką ty użyłaś jest to oczywiście forma zależna. Np. Czemu się przyglądasz? Aha jeśli byłyby wątpliwości co do różnicy między zaimkiem pytającym a względnym to: - zaimek pytający, używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności - zaimek względny, używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności. Chyba musisz naostrzyć zmysły.(nie nie wyostrzyć- taka dygresja co do gramatyki). Pozdrawiam

pytanie "czemu" występuje w języku polskim. Równie dobrze można napisać "z jakiego powodu" ale rytm wiersza się zaburza. Dla mnie nie liczy się sama treść, ale również forma. Dzięki za komentarz. Pozdrawiam.