Oczami ateisty

Żyjemy w kraju pochłoniętym przez znacznie przeważającą część Chrześcijan-katolików.
Ludzie lękają się Boga, wzorcowo chodzą do Kościoła. Jednak nie każdy żyje według przykazań i Biblii.
Poznajmy człowieka oddychającego swoimi marzeniami.


Ancilla: Witam Cię serdecznie. Pozwól, że na wstępie zapytam jak wiedzie Ci się porzuciwszy Boga?

Gość: Nie narzekam na swoje życie. Powoli i spokojnie przeżywam każdy dzień.

Ancilla: Jak to się stało, że zamknąłeś się na bożą łaskę?

Gość: Biblia i literatura rozdwoiły mi moje myśli, mącąc tym samym w głowie. W okresie dojrzewania człowiek zmienia
radykalnie swoje poglądy. Zmyliły mnie dwie teorie powstania człowieka- teoria Darwina oraz słowo biblii mówiące o Adamie i Ewie.

Ancilla: Jak reagujesz na zarzuty ludzi, którzy na co dzień mają z Tobą styczność?

Gość: Ludzie zawsze będą narzekać. Spotykam w środowisku najczęściej kobiety, starsze, silnie wierzące. Straszą mnie piekłem
co jest dziecinne i śmieszne.

Ancilla: Z Twoich opowiadań wywnioskowałam, że rodzice przeżyli silny cios, dowiadując się o Twoich postanowieniach. Jak to było?

Gość: Rodzice są nadgorliwi, myślą, że dostaną zbawienie, wierzą we wszystko co wciska kościół i księża. Dowiadując się
o mojej decyzji spanikowali. Myśleli z początku, że jestem członkiem jakiejś sekty, że ona mąci mi w głowie.

Ancilla: Nie myślałeś o tym, żeby stworzyć stowarzyszenie ateistów? Może środowisko łatwiej by to przyjęło.

Gość: Ja cieszę się swoją odrębnością, nie chcę zrozumienia. Jedynie chciałbym, aby ludzie przestali mi dokuczać.

Ancilla: Jak wyglądają u Ciebie święta?

Gość: Rodzina siedzi wspólnie kolędując, ja natomiast zamykam się w pustym pokoju i najczęściej czytam
książki dla zabicia czasu.

Ancilla: Często mówi się, że Bóg daje zrozumienie, pomaga i ratuje nas, kiedy los nas upokarza. Jak Ty to rozumiesz?

Gość: Dla mnie nadzieją na lepsze jutro jest wiara w siebie i swoje możliwości. Niejednokrotnie było tak, że dzięki
własnym marzeniom przezwyciężyłem trud i smutek.

Ancilla: Jak wyobrażasz sobie przyszłość- Rodzina i dalsze życie?

Gość: Jak zdecyduję się na założenie rodziny, będę starał się, aby dzieci miały wolny wybór. Chciałbym dać im wolną wolę.
Wiem, że ciężko będzie tak funkcjonować, ale kiedy człowiek kocha, jest w stanie zrobić wszystko.

Ancilla: Pokładam w Tobie nadzieję i życzę, aby na Twojej życiowej drodze było jak najmniej przeszkód. Dziękuję za rozmowę.

Gość: Dziękuję za zrozumienie.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 28.12.2009r.

KN19 10 05 2010 (22:19:15)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Tak się nudziłem i zajrzałem na zapomniane wręcz wywiady. Wybrałem pierwszy lepszy, patrzę Ancilla - będzie dobrze... i tak też było. Temat zainteresował mnie tym bardziej, że moja znajoma jest ateistką. Zadajesz dobre, praktyczne pytania z Gościem o ciekawej osobowości. Trochę jednak za krótko, zabrakło tutaj rzeczy, o których wspominali już moi poprzednicy. Czwórka jest Twoja ;)

Fał 14 03 2010 (10:31:25)

Pisanie tytułu książki (jaką jest Biblia) z małej litery jest taaaaakie alternatywne ;]

aubrey 29 12 2009 (21:42:33)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Można rzecz: temat wywiadu bardzo na czasie, szczególnie po ostatniej wymianie zdań pod artykułem mr.Radka. Jednak nie po to tu jestem. Ancilla dodała wywiad - zapowiada się ciekawie. Przeczytałem i stwierdzam, że napisałaś go poprawnie, nie brakuje mu niczego, co powinien mieć wywiad: są pytania, są odpowiedzi, są przemyślenia po przeczytaniu. Ale Astrala słusznie zauważyła, że mało tu osobistych odczuć. Samo odpowiadanie, może powiem na wyrost, ale lekko schematyczne, a wiem, że stać Cię na dużo więcej. Postarałaś się, to się chwali. Z plusem.

Astralka 29 12 2009 (13:48:45)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Wywiad dobry, a pytania są trafione. Jednak po jego przeczytaniu odczuwam pewien niedosyt jeśli chodzi o treść. Za mało tutaj zwierzeń-dlaczego tak a nie inaczej, jak Gość widzi inne religie, czy nigdy nie myślał, że może istnieje Bóg (bez panteonu, nieokreślony, po prostu sam jeden Bóg)...itd. Także dla mnie w tym temacie za krótko. Czepiałabym się trochę zapisu, bo na końcach "linijek" zostają pojedyncze wyrazy, to trochę niepoprawne i nie wiem czy tylko mi się tak wyświetla, że pół zdania jest w jednej linii, potem pół tej linii zostaje puste i w następnej połowie następnej linii jest druga jego część? Nie rozumiem takiego zabiegu.