Życioteatr

Użytkownik ocenił pracę na 3
początek zbyt banalny, trochę motyw masek jest wg mnie już zużyty,owszem jest to jakieś nawiązanie do teatru który jest głównym tematem wiersza ale przyznam osobiście że właśnie to mi trochę przeszkadza, tytuł wiersza tez na pierwszy rzut oka odpycha. Druga strofa bardzo dobra, jest w niej krytyka naszego postępowania. Chcesz na pokazać, że my ludzie stwarzamy sobie tylko jakiś obraz rzeczywistości który uznajemy za słuszny, ale tak naprawdę jest inaczej, i to tylko są złudzenia. Jakoś nie widzę w tym wszystkim pozytywnego klimatu, bardziej praca wygląda na neutralny, nie ma tutaj konkretnych uczuć, są to bardziej zimne tezy. Trzecia strofa na pierwszy rzut oka wydaje mi się bezsensowna, ale trzeba na nią spojrzeć głębiej by zauważyć. Zachęcasz w niej do zaglądania ludziom w ich wnętrze, gdyż na zewnątrz jak to wcześniej stwierdziłaś są tylko maski i sztuczne ubrania. 4 strofa jest podobna do drugiej, również w niej krytykujesz ludzkie postępowanie. Zgodzę się z Ginger co do zakończenia, jest ono zbyt oderwane od reszty, mogłaś się postarać o bardzie wyniosłą puentę, gdyż cały utwór trzyma własny podobny klimat, jest on bardziej pouczającym bym stwierdził

Użytkownik ocenił pracę na 3
Zakończenie pracy zupełnie nie pasuje mi do początku - mówisz o teatrze życia, natomiast później, bez żadnego płynnego przejścia, nawiązujesz do miłości i bojaźliwości. Nie przemawia do mnie takie połączenie, tym bardziej bez wyraźnego nawiązania między nimi. Praca ma potencjał, ale, niestety, niewykorzystany.