Życia fach

Dobra nuta gra,

Życie daje w kość,

Późna pora ta,

Mam wszystkiego dość.

Szczera rozmowa pomaga

Gdy do prawdy chcesz dojść,

Potrzebna jest rozwaga

Lecz musisz stanąć, siąść.

Życie zwolnić

W przyszłość spojrzeć swą,

Od biedy się uwolnić

Przeżyć chwilę tą.

Znaleźć powołanie,

Ustatkować się,

W grÄ™ nie wchodzi przegranie,

Które życie tnie.

Przyszłość zapewnić

Nie tylko swym snom,

Marzenia wciąż tlić

By później mieć swój dom.

Rodzinę założyć,

Szanowanym być

W garniaku chodzić,

Godnie żyć.

Jak za młodu się poddasz

Później ciężko będzie wstać,

Moje życie nie oddasz

Tym co tylko chcą brać.

Wiem co to ból,

Co to krzyk i strach,

Do piersi dziecko przytul,

Przekaż mu życia fach,

Przekaż błędy,

By nigdy nie popełniło ich,

Idź przez zakręty,

Nie opuszczaj w chwilach złych,

A za młodu się wyszalej,

Z rozwagą wszystko rób,

Używki tylko popchną Cię dalej

Wcześniejszy życia grób.

To nie jest przestroga

To tylko kilka słów mych,

Ważna jest rozwaga

W czynach swych.

Przeczytaj to jeszcze raz,

Wygodnie rozsiądź się,

ChwilÄ™ przejrzyj czas

I zacznij życie swe.

Ocena: 3.5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 28.12.2008r.

Dawied 28 12 2008 (14:25:23)

To bardziej zbiór jakiś życiowych mądrości niż wiersz. Nie mówię, że takiek formy wiersz nie powiniem przybierać, ale powinno być to uzupełnione o refleksję nad każdą radą. Przeczytaj "przesłanie Pana Cogita" Herberta. Znów uciekasz od wieloznaczności do podania suchych myśli i wychodzi to trochę za mało poetycko

Faun 28 12 2008 (13:01:46)

końcówka mi się nie podoba, nie będę czepiał się stylu, bo każdy ma swój, ale wydaje mi się, że powinieneś pomyśleć o strofach lub ujęciu go w mniejszej liczbie wersów, bo wg mnie są do siebie podobne. Myślę że rytmika tego wiersza miejscami siada, no i wers "Moje życie nie oddasz" chyba niepoprawny

Heko 28 12 2008 (12:45:14)

Ciekawy wiersz.