Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

jazzu

Pseudonim: jazzu
Imię: Dawid
Skąd: Poznań
O sobie: Niewiele mówię o sobie na głos, niech przemówią za mnie moje wiersze, lepiej umieją się wysłowić:)

Napisanych prac:
- wiersze: 312
- recenzje: 8
- artykuły: 8
- proza: 11

Średnia ocen: 4.5
Użytkownik uzyskał: 969 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Histologia osobowości" 24.04.2012
"Zimowy symbol ciepła" 12.02.2012
"Siłowe rozwiązanie" 03.02.2012
"Pogranicznik" 29.12.2011
"Na torach rozwodu" 23.11.2011

Inne prace tego autora:
"Marzenia-pragnienia" 18.04.2009
"Galerianka" 26.08.2009
"Siedem kręgów ziemskich -..." 30.12.2010
"Pani K chce ukamieniować..." 13.05.2009
"Boskie dzieciństwo" 21.05.2009

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Jestem głodna" - .moniaa. - 6
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Nic się nie stało" - quovadis
"Jestem głodna" - .moniaa.
"Czyś nas stworzył?" - Dawied
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Arkanum" - Salem_de_Lincourt
"puzzle" - Wojtex81
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Medulla oblongata - core..." - quovadis

Żongler

jego ciało upodobniło się do śniegu
niepewność stała się niewyraźna
stał się elementem składowym wiatru

niegdyś niebieskie źrenice
spowił brud nieczystych scen
których niechcianym świadkiem
stały się jego spróchniałe oczy

idąc przez życie żonglując
był w stanie lawirować między uczuciami

zawahał się – gubiąc swoje piłeczki
a one rozsypały się po bezdrożu

czyniąc z niego człowieka bezradnego

Ocena: 5.333
Liczba komentarzy: 5
Data dodania: 28.01.2010r.

jazzu 30 01 2010 (23:19:36)

Dzięki Dawied, sam również zauważyłem później, że razi, a co do części składowej nie preferuje minimalizmu:)

Dawied 30 01 2010 (13:05:00)

W pierwszej strofie to powtórzenie razi. Nie wydaje mi się, by można było to podciągnąć pod plus. Następna rzecz to trochę razi - element składowy - wystarczyło by krócej np składowa. Wiersz zyskał by na płynności.

patryk00714 28 01 2010 (14:37:57)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Doskonałe porównanie czlowieka do żonglera, dla którego racją i całym bytem są na pozór błahe, niekiedy niezrozumiałe dla obcego człowieka piłeczki. Kiedy ów żongler jest pewny siebie i zarazem pewny swego bytu i szczęścia żonglowanie mimo nakładu dodatkowych piłeczek jtst łatwe, lecz kiedy przyjdzie taki moment, kiedy jedna piłeczka wysunie się z dłoni i przestanie nad nią panowac cała układanka może sie rozsypac. W Twoim wierszu ukazujesz właśnie tą bezradnosc, kiedy jedna z piłeczek wymyka się spod kontroli. Jestem pod wrażeniem.

Ancilla 28 01 2010 (11:11:35)

Użytkownik ocenił pracę na 6
W końcu zawitał do nas Dawid i pokazał wtórnie na co go stać. Praca rewelacyjna, chłopie! Podoba mi się każdy jej wers. Krótko tylko ją opiszę. Niesamowity klimat, tworzysz obraz, który miga mi przed oczami, aż chce się na niego patrzeć. Pointa też udana, stanowi świetną kwintesencję całości. Jestem zadowolona, ode mnie 6, a nawet 6 z plusem.

Imbir 28 01 2010 (11:07:44)

Użytkownik ocenił pracę na 5
W bardzo ciekawy sposób ukazujesz człowieka, który miota się z wieloma rzeczami w swoim życiu. Żongler - bo zapewne chciałeś ukazać łatwość, z jaką lawiruje pomiędzy scenami, z jaką podchodzi do życia i jego trudnych momentów. Ostatecznie staje się on nieszczęśliwy, i tak jak napisałeś - bezradny, bo bez swoich przymiotów jest nikim, i nie potrafi odnaleźć się już w świecie pełnym bólu i cierpienia, nie potrafi już tego zamienić w humor i kuglarstwo. Ciekawa metaforyka, całkiem sporo epitetów, jest estetycznie, prosto, ale i zrozumiale dla odbiorcy. 5.

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - Żongler

Żongler