wyniesiona ponad śmiertelność
w ekstazach szczęścia
tu ból się kończy
podłe oszczerstwa ludzi
tylko żałosnych ludzi
ciągną mnie na przekór
błogosławieństwom
dziękuję
że we mnie nie wierzysz
pogrążasz własny oddech
na porcelanowo szklanej skórze
widzisz krew
niebieska?
niebieska!
pomyliłeś się
nie widzisz ile zniosłam
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 2
Data dodania: 08.02.2010r.
Użytkownik ocenił pracę na 4
To powtórzenie w drugiej zwrotce nie wygląda najlepiej. W niektórych momentach zupełnie nie wiem co chciałaś przekazać... tzn. widzę, że jakiś pomysł był, ale nie umiałaś swoich myśli całkowicie przelać tutaj na 'papier'. Tematyka wiersza fajna, umiałaś tej tematyce podołać. Pisałaś wszystko właśnie na jeden temat, wyznaczyłaś sobie konkretny cel. Wiersz nie jest jakiś wspaniały, ale zły też nie jest. Cztery.
Użytkownik ocenił pracę na 4
Powtórzenie "ludzi" w drugiej strofie, gryzie się. "dziękuję
że we mnie nie wierzysz
pogrążasz własny oddech" padłą rytmika. Zamiast pogrążasz, dałabym pogrążając. Moje skromne zdanie, nie musisz się wcale sugerować. Czytam dalej i przyznaję, że praca robi wrażenie. Miejscami brakuje mi słowa, dwóch, ale to da się znieść. Ogólnie rzecz biorąc-ciekawie. Stosujesz zabieg stylistyczny i to mi się podoba. Nie ma za dużo banału, ale też nie ma zbyt wiele filozofii.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46624 | Użytkownicy: 3570
Online(5): 4 gości i 1 zarejestrowanych:
exother
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl