Pseudonim: Jutta
Napisanych prac:
- wiersze: 21
- proza: 11

Średnia ocen: 4.0
Użytkownik uzyskał: 102 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"O świcie" 05.02.2010
"Zielona wiosna" 19.03.2010
"Mój dom" 06.07.2010
"Bezdomność" 25.02.2011
"Inny głód" 27.06.2011

Inne prace tego autora:
"Kolejka szczęścia" 13.04.2011
"Niewidzialny" 20.08.2013
"***(Łagodne światło..." 08.08.2010
"Sosny" 30.01.2010
"Inna jesień" 15.10.2010


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Zielona wiosna

Wiosna zielenią wchodzi nieśmiało w szeroko otwarte marcowe dni. Tańczy kroplami porannej rosy, zraszając pola, łąki i sny. Nabrzmiałe pąki strzelają łukiem wiślanym, strojnym w sznur gwiazd. Wiosna ma twoich oczu zieleń - tyle dobrego przyniosła nam. Otulmy siebie szalikiem z wiatru, pokłon przekażmy naturze. Wierzbowe bazie, jak małe kotki, bawią się światłem i cieniem.



Płeć: nieznana
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 19.03.2010r.

1     

Faun Użytkownik wpmt 20 03 2010 (13:49:46)

Tam w drugiej strofie wstawiłaś przecinek po spacji(przed wyrazem), mam nadzieję, że ktoś z redaktorów to poprawi. Zapewne było to przeoczenie z Twej strony, a nie błąd. Dwa razy używasz słowa zieleń, co jest zbędne, poza tym na początku ubierasz wiosnę w zieleń, co raczej na tle całego utworu, jak i tematu jest oczywiste. Dlatego mogłaś innego wyrazu użyć. Co do całości, to jest lekko, czytelnik okryty jest nadziejami. Czytając pracę patrzyłem za okno i rysowałem sobie uśmiech na twarzy. Przede wszystkim mocną stroną w tym wierszu jest sposób zarysowania klimatu, co udało Ci się w sposób jak najbardziej trafiony. Sztuka rysowania klimatu to sztuka manipulacji czytelnikiem i Tobie udało się mnie oszukać i zaprosić do świata Twej wyobraźni i uczuć podmiotu lirycznego, za co powinienem podziękować. Z jednej strony w tym romantyzmie można wyczuć miłosny wątek, ale wydaje mi się, że miłość nie musi się kojarzyć jednoznacznie i ja tutaj starałem się dostrzec taką symbiozę z naturą. Podmiot liryczny został przeze mnie odebrany jako pasterz przyrody. Jaka jest natura w tym utworze? Przede wszystkim młoda, wschodzi niczym słońce, płacze radością niczym nowo narodzone dziecko a podmiot wtapia się w jej scenerię i dryfuje w powiewie jej oddechu. Okres zimowy(zadumy), tudzież smutku został przykryty własnym zachodem i mimo, że w sposób dosłowny tego nie powiedziałaś w wierszu, to w sposób domniemany można to czuć. Ciekawą rolę pełnią tutaj wierzbowe bazie. Jeżeli reprezentują wiosenna roślinność to świadczyłoby o tym, biorąc pod uwagę ostatni wers, że natura jest łącznikiem między nocą a dniem i od niej zależy nasz nastrój. To zapewne dlatego podmiot tak bardzo utożsamia się z nią. Ciekawa praca, być może mój komentarz był metafizyczny pod względem treści, ale zawsze wychodzę z założenia, że skoro do napisania wiersza trzeba mieć wenę, to potem stworzony już wiersz sam w sobie jest weną do refleksji i powinien takowe w nas wzbudzać.

Jutta Użytkownik wpmt 20 03 2010 (13:11:17)

Tak, podział na trzy strofy jest korzystniejszy. Piszę emocjami,dając czytelny przekaz- taka jestem.Wiersze pisane w gniewie, złości czy rozpaczy są inne, jakby nie moje.Już wcześniej zauważyłam, że Twoje komentarze (niezależnie od oceny)to małe dzieła literackie i za to też dziękuję.

aubrey Użytkownik wpmt 20 03 2010 (11:10:56)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Zastanawiam się, co sądzić o tym, co piszesz. Temat jest przecież powtarzalny, bo iluż ludzi pisało już o różnych obliczach wiosny, ale... ale Tobie udało się stworzyć wiersz, który może jest powtarzalny, lecz piękny, delikatny, niosący ze sobą coś tak dobrego, jak wiosenne promyki słońca. Zgrabnie operujesz rymami, wprawdzie w ostatniej strofie go nie ma(pozwoliłem sobie podzielić go na trzy składowe części), to jednak całość jest niesamowita w swej prostocie. Nie szukasz cudactw w tekście, tylko piszesz normalnie, tak, jakbyś komuś chciała opowiedzieć. Tworzysz bardzo przyjemną aurę, w swoich słowach jesteś niezwykle wiarygodna i szczera, Twój wiersz jest prawdziwy - a to jest wielki plus. Prowadziłaś mnie poprzez swoje wyobrażenie, opisując piękno wiosny w swej nieskazitelnej formie. Rym nadaje utworowi lekkości i niebanalności. Żałuję, że zakończyłaś po trzech strofach... choćby jeszcze jedna strofa, taka na podsumowanie... Mimo wszystko wiersz zasługuje na uznanie.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68306 | Użytkownicy: 12452
Online(45): 45 gości i 0 zarejestrowanych: