Zgoda

Użytkownik ocenił pracę na 3
Nie zgodzę się z seską, tym razem :) Wiersz może i prosty, banalny, może powiewa poetyckim laicyzmem, aczkolwiek uważam, że dwa to zbyt mało. Chociaż z metaforami tutaj jest kiepsko, to wydaje mi się, że całkiem ładnie zostały zastosowane przerzutnie ;) Może nie mają w sobie mocy poruszania, ale na pewno zasługują na docenienie. Poza tym konsekwencja autorki - brak interpunkcji, która mogłaby zepsuć wydźwięk wiersza. To również decyzja na plus.

Wiersz może i nie jest porywający, ale na pewno nie jest poniżej przeciętnej :)

Użytkownik ocenił pracę na 2
Hey!
Chyba pierwszy raz oceniam wiersz religijny. Chwała Ci za to, że w czasach powszechnej laicyzacji chciało Ci się taki napisać. Niestety tekst już podoba mi się mniej. Przekazujesz bardzo ważną ewangelicką prawdę, że to Bóg zna nas najlepiej, ma dla nas najlepszy plan, sam najlepiej wie czego nam potrzeba i jeśli powierzymy jemu wszystkie nasze pragnienia, to On sam nimi najlepiej pokieruje. W mojej wspólnocie określaliśmy tę prawdę prawem noża i kromki chleba. Jesteśmy dziećmi, a Bóg to nasz Ojciec i Matka. Prosimy go o nóż, bo jesteśmy głodni, ale on wie, że możemy się skaleczyć i daje nam kromkę.
Opisałaś to bardzo prosto i banalnie, wiem, że pewnych treści nie powinno się ubarwiać i na siłę mącić, ale prostota też może być urzekająca i myślę, że do tekstów o takiej tematyce ona pasuje najbardziej. Niestety mogę postawić tylko 2.