Żelazne psy

Użytkownik ocenił pracę na 4
odnoszę wrażenie jakbyś ta przedostatnia strofa była nietrafioną dygresją. Owszem jest ciekawie przedstawiona, ale powiedz mi jak to się niby ma do poprzedzającej ją treści? Klimat jaki tworzysz w wierszu jest dość ciekawy, tworzysz taki metalowy świat, świat zmechanizowany, gdzie wszystko jest zaprogramowane. W tej interpretacji można iść też dalej i co się zauważa? Ano to, że człowiek we współczesnych czasach jest taką marionetką zbudowaną na użytek komercji. Nasz mózg jest zinfantylizowany, omamiony i podąża za niczym przypominając takiego konia przed którym przywiązuje się jakąś przekąskę, a on syzyfowo biegnie za nią ciągnąc sanie. Dzisiaj wystarczy wejśc do supermarketu i nikt nie może znaleźć tego co potrzebuje kupić, bo przedmioty pierwszego użytku są pochowane, a na wierzchu są jakieś pierdoły który przyciągają niczym magnes swoimi "ładnymi" kolorami i psychologicznie ustawioną ceną typu 9.99 ;) Kurcze ale się zagalopowałem tym komentarzem ;) wracają do treści, to mam zarzut do Ciebie za to, że nie ubarwiasz swojego stylu tylko idziesz za którą ktoś Cię kiedyś pochwalił. Po prostu jest do utarta, sprawdzona ścieżka. Wolałbym w kolejnych wierszach ujrzeć coś nowego, w sumie to stylu nie będę się czepiał, ale jak ktoś pisze mi ciągle tym samym stylem to trochę mi się to przejada. Treść potrafisz zobrazować, teraz wypadałoby pomyśleć o jakimś progresie pod względem formy. Chociaż co do treści to w tym wierszu nie wszystko wydawało mi się trafione, taką lekką chaotyczność wyczuwam w tej pracy.