Zbyt gorący piach

Użytkownik ocenił pracę na 6
Kiedy czytałam pierwszą zwrotkę, miałam wrażenie, że bohaterka wyśniła sobie te jeziora, jednak po przeczytaniu całości stwierdzam, że na początku opisuje swoje dawne życie, gdy była szczęśliwa z ukochaną jej osobą, potem jest to co stało się niedawno. W jakimś sensie ta osoba ją rozczarowała do tego stopnia, że nie może spać, a być może jeśli już zasypia, obraz nieszczęścia dopada ją. W sumie nie wiem, czy boi się zasnąć, boi się styczności z przeszłością, czy tak intensywnie o niej myśli, że to nie daje jej spokoju i nie jest w stanie spać. Gdy czytam drugą zwrotkę, to nachodzi mnie taka myśl, że śni nam się to o czym myślimy, albo czego podświadomie się obawiamy, tylko we śnie jest to o wiele straszniejsze, co dla podmiotu lirycznego wydaje się w niektórych momentach niedorzeczne.
Bardzo możliwe, że moja interpretacja zupełnie odbiega od tego, co Ty jako autorka chciałaś przekazać, ten utwór jest za mnie zagadką, zbyt wiele faktów trudnych do rozszyfrowania i to mi się podoba. Wiele czasu musiałabym spędzić, zanim odkryłabym prawdę. Czy nie o to właśnie chodzi w wierszach? Tzn. żeby ciągle szukać, usiłować odkryć, o co Ci chodziło? No cóż, piękny dobór metafor, niezwykle oryginalnych, barwnych epitetów. Ja mam przed sobą cały obraz tego, co opisujesz, tylko nie potrafię go rozszyfrować. Dałaś radę, sześć. :)