Zbudowałaś dla mnie lepszy świat

witaj kochanie jednak przyszedłem
dzisiaj mija rok odkąd jesteśmy razem
trochę wypiłem - przepraszam

żal jedynie że się nie pożegnaliśmy
zawsze to robiliśmy
odczuwam jakby słońce nadal uciekało
chciałbym poczuć kolejny raz smak truskawki

cholera przecież obiecywałem poranki
córkę mamy bardzo silną - moja krew
wierzy że któregoś dnia mama wróci

muszę już pójść obowiązki wzywają
rzeczywistość jest zmieniona
po czasie ból zniknie ale pamięć pozostanie

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 25.03.2011r.

Xiviera 26 03 2011 (19:35:22)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Świetna praca! Podpisuję się pod komentarzami poprzedników. Podoba mi się ta mieszanka uczuć. W jednej strofie przepraszasz, w drugiej widać wyraźny żal, w trzeciej poirytowanie(?). Delikatnie sobie przeklinasz, ale widać całą tę aurę wrażliwości wokół tego wiersza. Uwielbiam wiersze tego typu.
Pozdrawiam.

jaszka 26 03 2011 (14:28:53)

Użytkownik ocenił pracę na 5
podpisuję się pod komentarzem negritty. spójna całość, męski romantyzm w świetnym wydaniu, szczerość i prostota. spójnie, nie mam się do czego przyczepić w formie. pierwsza strofa bardzo ludzka i naturalna. druga sentymentalna, wspomnieniowa, super. w ogóle nie ma się co rozdrabniać. masz ode mnie mocną piątkę!

negritta 26 03 2011 (13:24:27)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Uwielbiam romantyzm w męskim wydaniu, chociaż jest postawiony na solidnym fundamencie smutku.
Wiersz stanowi skompilowaną całość. Mam wrażenie, że ominięcie choćby jednego wersetu sprawiłoby brak zrozumienia reszty. Znalazłam w tym utworze iskrę, a jako że lubię rozpalać ogniska stawiam mocne 5.
Do następnego.

Adiós!