Zazdrość

(Igor do Adama)

Przed laty w dolinie,
JakÄ… zwÄ… Herdany,
Utopiłem w winie
Żywot zaniedbany!

-Rodzinne szeregi
Od pokoleń stanów,
Zamieniły biegi,
Dla kilku mieszczanów,
Wtem dzieweczka blada,
Marysieńka, lica,
Uwiodła sąsiada,
Rzekomo dziewica!
Z uroku wielbiona,
Poprzez wszelkie kraje,
W fachu tym ceniona
Żoną pańską staje?

- Jakimi prawami,
Rzucasz na jej głowę,
Te przekleństwa nowe?
Czyje to zasługi,
Że jam w sercu pierwszy,
Ty zaÅ› znowu drugi?


(ku niebu)

-Swym wyborem wolnym,
Dopięła prawości,
Z uczuciowo hojnym,
Mężem pełnym ości!
Nie masz znacznej wiedzy,
O prawach kochania,

(po chwili, do Adama)

Ja zza obcej miedzy
Bliski ich poznania!
Postaw dziÅ› na szczycie
Adamie ceniony,
Szczęście na jej życie,
Nie bierz jej za żony!

- Chociaż jesteś młody,
Całkiem mądrze wołasz,
Nie otrzymasz zgody,
Namówić nie zdołasz!
Wielce zakochana,
Miłość wśród nas chodzi,
Wódkę wypij z dzbana,
Szampan już się chłodzi!

(z uśmiechem)

Wesele gotowe,
Nazajutrz w kościele,
Zacznę życie nowe
Z Świętym Duchem w ciele

-BÅ‚ogo Pana proszÄ™,
Skoro nic nie znaczÄ™,
Po wieki zanoszÄ™,
Wielbienia siłacze

(Odchodzi, mówiąc do siebie)

Dziś miłość prawdziwa,
Pierw niedoceniona,
Stracić może ciało,
Ze spokoju Å‚ona!
ZwiedzÄ™ dziÅ› koszary,
Na słowa nieczuły,
Z bronią strachny cały!
Przekupić, czy zabić?
Już jam dość jest stratny
Wystarczy broń nabić
I kulę wystrzelić,
Bo nie mam zamiaru,
Przyszłości z nim dzielić!
NawiedzÄ™ go w nocy,
Kiedy oczy zmruży,
Cóż w mej głowie dudni,
Nikt mu nie wywróży!

CHÓR:

-Iloma sposoby,
Inaczej rozwiązać,
Mógł to chłopak młody?
Co pragnął, otrzymał,
Pewny krok kierujÄ…c,
W adamowskie strony,
Myśli czarne snując!
ZaÅ› od jego domu,
Nie było dalece,
GubiÄ…c gdzieÅ› po drodze,
Marzenia człowiecze!
Ręka nie drży wcale,
Zgrabnie wycelował,
Już za spust pochwycił,
Uśmiechu nie chował,
Nie będzie już ślubu,
Pan młody nie żyje!
Sprawca tego czynu,
Wino w domu pije,
Marysieńka rankiem,
Wraz z ojcem, co pijany,
Decyzję zmieniła,
OddajÄ…c Herdany,
O całej historii,
Się nie dowiedziała,
W pędy wyjeżdżając,
Nic nie powiedziała!

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 05.01.2010r.

Ancilla 07 01 2010 (20:07:03)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Za długi, monotonny, strasznie się ciągnie. W połowie usypiam. Nie możesz tego rozbić? Fakt, praca ma poziom, ale niestety się powtórzę, za mało Ciebie, za dużo filozofii.

DonVendetta 07 01 2010 (20:05:56)

Użytkownik ocenił pracę na 6
hmmm... zacnie, zacnie, nie powiem. Archaizacja słów, oraz cały ten klimat, rzecz jasna przypomina mi "Pana Tadeusza". Od czasu do czasu, rymy zmieniają się, raz krzyżowe, raz parzyste, a raz całkiem ich brak. Z tego co pamiętam to u Mickiewicza też było. chciałbym Ci pogratulować za sylabotoniczność, a zwłaszcza za 6-głoskowca. Jest sztuką zamieścić w tak małej ilości sylab treść, oraz rymy. Sam pisałem podobną balladę, ale 7-głoskowca i nie byłem na tyle wytrwały, aby go dokończyć. To tyle, jeżeli chodzi o budowę. Teraz treść; całkiem ciekawa historia, choć momentami nie rozumiem, co chciałeś przekazać, ale ogółem znośny tekst. Oby tak dalej. chyba tylko nasza dwójka docenia piękno epoki mickiewiczowej. Mogą się nie zgodzić z oceną, ale co mi tam. Pozdrawiam DV