Zapoznawczo

moja czułości kochana mała tęsknoto
ja wiem że nie znikniesz z żadnym dniem wątpliwym
bo kolorytem ziemi krwawisz pokrywasz me lico
zmienione deszczem modyfikacjami losu

w rozwlekłym wierszowanym moim utworze
zawierasz trzy czwarte znudzonej półkuli
mózgu zbrakowane przepracowanych
oczu wygłos który boli zmęczoną przyrodę

nie potrafię sobie nigdy odpowiedzieć
pomimo ksiąg tysiąca na półce pokrytych sercem kurzu
nie mało siebie labiryntów duszy niedosyt
sycące przedświty wierszowane myślami moimi

zniknie moja wiara może jeszcze czeka jeden dzień
obudzÄ™ siÄ™ smutkiem napojona z drugiej strony
będę świadoma że zostanę w duszy na półce zapomnianej
a koloryt wiosny zanieczyści na zawsze dziatek myśli

Ocena: 4.5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 12.05.2009r.

BlackQueen 14 05 2009 (15:14:43)

Sprostowanie: Kolejnym xD

BlackQueen 12 05 2009 (19:07:50)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ciekawie metafory. Z początku wszystko wydawało się oczywiste, ale po koljnym przeczytaniu, wiersz nabiera głębi. Rzeczywiście jest trochę nieuporządkowany. Pierwszy wers drugiej strofy jest jak najbardziej na miejscu ;]

michalslow 12 05 2009 (18:05:34)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Przepraszam, ale to dla mnie jest jakieś nieuporządkowanie i zbyt dużo słów zmieszczonych w każdym wersie, a potem strofie tego wiersza. Już na początku znajduję nieścisłość- mianowicie pierwszy wers, w którym są 2 apostrofy. Myślę, że tęsknota niekoniecznie musi być czułością... Tak przynajmniej zrozumiałem. Pierwsza strofa, ostatni wers- pozbył bym się jednego wyrazu( może modyfikacjami), bo się mętlik w głowie robi. Teraz go przeczytałem na spokojnie trzeci raz i widzę, że jest ciekawy. Pomyślmy... daję cztery.