Zapomniałam jak pachną konwalie

właśnie zamykałeś okno
gdy pomyślałam
że to nieważne
kiedy i dlaczego zachwycam siÄ™
i po co mi te wszystkie uniesienia

pory roku mijajÄ…
a ja ciÄ…gle gubiÄ™ parasole
łamię obcasy o wystające płytki chodnikowe
w pogoni za premierÄ…

jutro znowu ubiorÄ™ kapcie
by wtłoczyć się w fotel wyobraźni
kot cicho pomruczy na moich kolanach
i pewnie wypijÄ™ herbatÄ™

Ocena: 4.5
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 10.01.2012r.

elafel 11 01 2012 (23:02:44)

Dziękuję wszystkim za czytanie

Salem_de_Lincourt 11 01 2012 (20:48:43)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Chociaż moi mili parafianie ta pierwsza strofa jest dla mnie jakby wprowadzeniem do całego tematu, ja myślę, że ona jest celowo taka sucha, żeby zrównoważyć wydźwięk całej pracy. Slava! Ismo!

Szary sweter 11 01 2012 (20:47:04)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Witam.

Pierwsza strofa jakoś mi psuje wyraz całego wiersza, albo reszta wiersza psuje wyraz pierwszej strofy (?). W każdym razie efekt jest jasny i widoczny. Mimo wszystko podoba mi sie to poetycko-twarde spojrzenie na rzeczywistość. Zgadzam się z Dawiedem, "fotel wyobraźni" to rzeczywiście niezbyt udany epitet. Prosto w sposób urzekający, ale za mało, czegoś brakuje.

Pozdrawiam,
Szary sweter

Dawied 11 01 2012 (20:35:23)

Pierwsza strofa strasznie mnie zawiodła. Suchy, pozbawiony emocji i drugiego dna opis. Gdybyś go chociaż spróbowała ubarwić. Później jest już dużo lepiej, bo w ten suchy styl udało ci się wtłoczyć coś tajemniczego. Troszkę to wrażenie zabijasz kiepskimi epitetami w końcówce "fotel wyobraźni". Podsumowując: potencjał w tym czuć, ale ostateczny kształt mocno rozczarowuje.