kamienie pachnÄ…
miłością
twardÄ… i czerwonÄ…
róża z kolcami
rośnie wysoko
chłonie
słońce i zapach kamieni
kamienie pachnÄ… duszami
które krążą
gdzieÅ› niedaleko
ciepłe płomienie
wabią ćmy
które chcą pamiętać
kamienie pachnÄ…
szkoda że to nagrobki
a nie szafiry
(...)
Dedykacja: Ani.
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2
Data dodania: 01.02.2012r.
Użytkownik ocenił pracę na 5
Wow, genialne. Prostota i głębia Twych słów mnie poraża. Ale to takie pozytywne porażenie. Przeplatasz proste (szczere) uczucia, z głębokimi prawdami życiowymi. Czuję się wśród tych słów tak swobodnie. No i ten wielokropek, niech skłoni również innych czytelników, aby tym razem sami sobie podsumować tę historię, bo puenta dla każdego może być nieco inna.
Chylę czoła, że sam ruszyłeś mój wiersz, dziękuję i czekam końca swojej sesji, żeby się za robotę na portalu zabrać, no i nudzi mnie wystrój, jakby był troszkę czarny, zamiast niebieskiego to czułbym się jak w domuuu ^^
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46624 | Użytkownicy: 3570
Online(27): 26 gości i 1 zarejestrowanych:
exother
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl