(za)Granicznie

Użytkownik ocenił pracę na 6
Zatonęłam w twoim wierszu z przyklejonym nosem do ekranu. Chłonęłam każde słowo, wersy... Na moją twarz wystąpił uśmiech, który ostatnio rzadko zaszczyca i mnie, i rodzinę.
Ukazujesz miłość, prawdopodobnie wakacyjną. Tytuł każe myśleć, że jest to miłość zagraniczna. Zamiast mówić jego jezykiem, czy on twoim, rozumieliście się bez słów. Dotyk czy zachowanie pomagało wam się porozumieć. Należeliście tylko do siebie i byliście szczęśliwi wpatrując się w gwiazdy, rozpoznając je i licząc. Z nim wszystko było prostsze, dziś nie możesz już policzyć tych samych szlaków, nie rozumiesz i nie możesz się odnaleźć w tej starej rzeczywistości. Bez niego wszystko jest inne, gorsze...
Najgorsze jest jednak to, że nawet się nie pożegnaliście, nie wymieniliście ostatnich spojrzeń, czy nie przemówiliście w swoich językach.
Jesteś przewrotną autorką. Początek jest tak wesoły, wręcz przepełniony tym obcowaniem ze sobą, miłością, szczęściem. Końcówka pokazuje, że codzienność i brutalność potrafią rozdzielić najpiękniejsze pary.