Pseudonim: Wojtex81
Napisanych prac:
- wiersze: 83
- proza: 1

Średnia ocen: 4.5
Użytkownik uzyskał: 240 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Nocne rozprawki" 27.10.2011
"***(Zagrała cisza)" 11.12.2011
"Jad wspomnień" 24.09.2012
"Setny raz" 30.07.2011
"Układanka" 21.10.2011

Inne prace tego autora:
"Pejzaż twego ciała" 21.04.2012
"Majowe pomruki zauroczeń" 13.05.2012
"Na przekór sobie" 26.09.2011
"Moje niebo" 14.10.2011
"Kołysanka doby cz. II" 02.12.2011


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

***(Zagrała cisza)

zagrała cisza nuty, które pamięć przywołały stałem tak twardo przy tej przeklętej dziurze, która za wcześnie ciebie pochłonęła zagościł lekki deszcz można było płakać bez wstydu chciałem upaść tak nisko tam gdzie leżysz czas wygonił innych zamurowany stałem chciałem ci powiedzieć tak wiele chciałem ci rzec lecz tylko stałem i myśli łagodziłem pomyśleć, że los takie rzeczy prawi jeszcze przed chwilą śmieliśmy się z życia pewnie chciałbyś, by ten uśmiech nie uciekał nie ma cię tu



        Dedykacja: Przyjacielowi

Płeć: nieznana
Ocena: 6
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 11.12.2011r.

1     

Wojtex81 Użytkownik wpmt 12 12 2011 (19:02:28)

ciesze sie, ze tak zrozumiales ta "prace".. ciesze sie, ze to wlasnie Ty komentujesz moja poezje.. pozdrawiam

Zoso Użytkownik wpmt 12 12 2011 (17:41:34)

Użytkownik ocenił pracę na 6

kolejny świetny wiersz twojego autorstwa - powiem więcej, pniesz się w górę z twoją poezją. tutaj jesteś o wiele doroślejszy poetycko, o wiele bardziej spokojny, stateczny, zdystansowany, wręcz smutny. czytało się świetnie, wspaniały klimat, prowadzisz tutaj czytelnika za rękę, bezpiecznie, z dystansem, z odległości ukazując mu dramatyczną i przerażająco smutną sytuację podmiotu lirycznego. widzę cmentarz, noc, ulewę, samotnego mężczyznę stojącego w tym deszczu, nie wstydzi się płaczu - po prostu wylewa z siebie smutek i żal. świetny element przemijania, utraty życia i utraty kogoś bliskiego naszemu sercu. cholernie przeszywająca końcówka, szczególnie fragment "jeszcze przed chwilą śmieliśmy się z życia" - jakie to kurwa prawdziwe. wybacz wulgaryzm, ale sam wiesz - inaczej i dobitniej się tego powiedzieć nie da. kolejny raz szczerość, męskość i prawda są domenami twojej poezji i niech tak pozostanie! z pracy na pracę coraz lepiej, bardzo mi się podobało, piękny smutek - tak mógłbym podsumować atmosferę tego wiersza. liryczny dramatyzm ukazany z dozą dystansu do życia, ale i ogromnym zastrzykiem płaczu. twój przyjaciel miał naprawdę świetnego faceta z bratnią duszę!


Zoso


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(52): 52 gości i 0 zarejestrowanych: