Zaduma

DziÅ› pochylona nad Twoim mieniem
pełna zadumy i bólu
odmawiam kilka prostych słów
błagalnej modlitwy

Choć wiem, że nie wstaniesz
że się nie podniesiesz
jedynie serca biciem połączysz się
z myślami, dawno umarłymi

Zza kamiennej płyty
zerka barwny cień
ulany z krwawych Å‚ez
mrocznej melancholii

Leżysz tuż pod lasem
wśród pachnących liści
w zamkniętej przestrzeni
pod opieką jaśminu

PÅ‚onÄ… znicze
wiatr unosi stęchłe liście
a wierzbowe witki
głaszczą Twoje serce


Dobranoc...
jeszcze się usta nie domknęły
by powiedzieć,
jak bardzo mi Ciebie brak

Ocena: 5.8
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 02.11.2008r.

Barwinka 17 03 2009 (22:59:02)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Fenomenalny wiersz,budowa jak najbardziej poprawna.Twój utwór wstrząsnął mną do głębi.Widać ,że pochodzi prosto z serca.Z czystym sumieniem daję 6.

Andzia838 02 01 2009 (14:14:58)

Wiersz jest piękny, aż mi dreszcz przeszył serce, gdy przeczytałam go kolejny raz... Wiem, że to nie tylko wiersz, to coś więcej. Dokładnie ukazałaś swoją miłość do dziadka. Pięknych słów użyłaś, ostatnie trzy strofy są absolutnie piękne! bardzo mnie poruszyły. Bez wątpienia 6.