Zaloguj siÄ™ lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...


Regulamin

warto go przeczytać

Logowanie użytkownika
Nie pamietasz hasła?
Nie masz konta? Zarejestruj siÄ™!
rejestracja
dowiedz się więcej
czym jest wpmt

Za oknem mojej duszy

Otworzę okno i wyjrzę na świat
ObserwujÄ…c ptaki, domy i drzewa
I choć żyję już tyle lat
Znów zaleje mnie zmartwień ulewa
Prysną jak bańka mydlana radości
Powróci smutek, ból i żal
I znów zatracę się w mrocznej nicości
By z beznadzieją patrzeć w dal
Zapłaczą deszczem ulewnym me oczy
A dusza spalona w proch się obróci
Zostanę sama, bez marzeń, w niemocy
By umrzeć w bezkresnej, piekielnej sieni



Ocena: 3
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 06.04.2010r.

1     

RicoPacanek 07 04 2010 (22:28:08)

Dla mnie to całkiem fajna kompozycja. Faktycznie, może dwie ulewy nie brzmią, ale oka również mi nie wykolą. Dasz na pewno radę coś z tym zrobić. Smutny, ale taki chyba miał właśnie być. Nie daj się jednak żadnym życiowym burzom. Przelej je na papier. Z chęcią jeszcze o nich poczytam ;) Pozdrawiam

amymone 07 04 2010 (16:00:31)

Użytkownik ocenił pracę na 3

Przyznam, że było rytmicznie prawie do końca, bo - niestety - kończące słowo, choćby chciało rymu by nie stworzyło z 'obróci'. I rymy pewien poziom tworzą. Metafora typu 'okno na świat' jest już na tyle w obiegu literackim popularna, zużyta, że dziwię się, że o niej wspominasz i piszesz. Czas szukać nowych środków wyrazu, bawić się słowami i na swój sposób opisywać świat swych uczuć. Wyliczenia nie przekonują, mimo, że są kontrastem dla dalszych myśli. Zawierają elementy świata, które zazwyczaj koją i wprowadzają harmonię, zaś Ty zestawiasz je ze zmartwieniami, które burzą idyllę duchową. Szkoda, że balansujesz po linii banalnych sformułowań - 'choć żyję już tyle lat'. Podmiot liryczny nie potrafi wyzbyć się wewnętrznej rozterki, negatywnych emocji, świat nie przychodzi z pomocą, a może to on nie umie się na nią otworzyć. Wymienianie nazw uczuć też nie ujmuje w żaden sposób, tym bardziej, że po prostu... rymowane wiersze zazwyczaj zdominowane są przez podporządkowywanie treści do rymów, przez co utwór traci na wartości. Druga część utworu jest skrajnie smutna, hiperbolicznie opisujesz 'mroki duszy'. Nie ma pewnego wyczucia w opisywaniu emocji, migrujesz z bieguna na biegun. 'Ulewa'- 'ulewnym' - staraj się choć minimalnie urozmaicić stronę językową wiersza. Powtórzenia nie są w tym wypadku wskazane. Hm...dalej pomiot trąca o kompletny pesymizm, zahacza tym sposobem o filozofię dekadentów, Schopenhauera. Trochę sztucznie prowadzisz słowami obraz duszy do końca. Czuję przeładowanie tych negatywnych emocji - dobrze/źle - nie wiem jaki miałaś zamysł. W zwartej budowie akurat tego wiersza, nie do końca potrafiłam się odnaleźć. Wczuć we wszelkie emocje, które przedstawiłaś w sposób wyraźny mimo wszystko, ale może aż... nachalny? Bądź co bądź bez większego zaangażowania emocjonalnego z mej strony i zachwytów stawiam ocenę z minusem.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Piąty Peron WSQN E-tekst /></a> 
<a href=Piórem Feniksa Edupedia Audiobook

Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46624 | Użytkownicy: 3570
Online(25): 24 gości i 1 zarejestrowanych: exother

Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook | Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa | Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl