Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: maszróm
Imię: Gonia
Skąd: Starachowice
O sobie: nie wiem, co powiedzą inni, lecz wiem, że się tym nie przejmę.

Napisanych prac:
- wiersze: 129

Średnia ocen: 4.5
Użytkownik uzyskał: 432 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"*** (Zmywam z siebie..." 02.01.2012
"(za)Granicznie" 21.08.2010
"Wklęsła kawa" 24.05.2009
"Eksperymentnie" 11.05.2009
"Obserwowicz" 06.05.2009

Inne prace tego autora:
"P(oto)czna" 25.03.2012
"Zaszeleszczony" 26.04.2009
"Moc-nie(j)!" 23.05.2010
"Przedymiony" 09.07.2009
"Głuchawoślepawa" 20.06.2009

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Jestem głodna" - .moniaa. - 6
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Nic się nie stało" - quovadis
"Jestem głodna" - .moniaa.
"Czyś nas stworzył?" - Dawied
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Arkanum" - Salem_de_Lincourt
"puzzle" - Wojtex81
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Medulla oblongata - core..." - quovadis

Z życia (II)

skowyt
dziki szok umysłu
elektrowstrząs zrodził się

światłowstręt mnie zabija

spójrz w oczy kolejnej dobie
słońce znów spowija
sieć nad horyzontem

słodko kwaśny poranek
mode on

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 22.03.2010r.

amymone 24 03 2010 (18:24:16)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Krótka forma, ale treść zrobiła na mnie wrażenie. Momentami jest eliptycznie, słowa są rzucone i dzięki temu odbiorca przeżywa wszystko podwójnie. Jakbyś rzucała nim o ścianę z wyrzutem, złością, po których przychodzi... bezradność. Obraz w pierwszej strofoidzie jest wręcz... psychodeliczny. Wprowadza w jakiś stan, stwarza sytuację. Ciekawe zestawienie słów 'elektrowstrząs' i 'światłowstręt' blisko siebie, wzmacnia to niejako odbiór. Wiersz jest swego rodzaju rzuconym wyzwaniem. 'spójrz kolejnej dobie w oczy' - od tego wersu cały fragment jest po prostu dobry i życiowy. Czuć pewien ból, być może istnienia. I czułam... jakby przez palce przeciekała nadzieja, a gdybym je zacisnęła... odnalazłabym jedynie próżnię. Intrygujące zakończenie. Takie...skonfundowanie myśli, zagubienie. Trud w odnalezieniu siebie. Przemówiłaś do mnie tym utworem i wciąż utrzymuje się wrażenie, że jest on bliski pewnemu stanowi duszy. 5.

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - Z życia (II)

Z życia (II)