Z żebra snu

List nie posiadajÄ…cy adresata,
stał się samotną kartką pamiętnika.

Podmiotem opisywanym stałaś się ty,
wyimaginowana postaci marzeń.
Obraz wyobrażenia stworzył
platońskie pojęcie miłości.

Twoje włosy zbierały kolor z okolicznej kory,
oplątując palce niczym wiosenne pędy winogron.
Współgrały z cerą wysłaną kolorem wiśniowego drewna,
podkreślały głębie czarnych gwiazd – ukrytych w spojrzeniu.

Policzki delikatnie wypełnione człowieczą gliną,
rumieniącą się podczas ogrzewania ciepłem komplementu.
Miałabyś nosek reagujący czerwienią na zimno,
jak też nad brwiami duże pole do opiekuńczych pocałunków.

W kreacji nie liczył się wzrost a wypełnienie schematu,
jako osobowość otwartą na uczuciową kontemplacje.
Słyszany głos sprzeciwu dopełniłby dzieła dialogu,
wierne echo posłuch by miało wśród słów bliskości.
By spełnić powiedzenie, posiadałabyś wady,
które bym akceptował – starając się ciebie pojąć.

Darowany wolny wybór nie ograniczył mnie,
z własnego żebra snu stworzyłem Ewę –
na własne podobieństwo miłości.

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 28.03.2010r.

Ancilla 29 03 2010 (16:42:00)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Znowu przybył on, z dobrym kawałkiem tekstu. Nie ma to jak praca, którą czytam z przyjemnością. Masz bogaty język, cudowne słownictwo, zadziwiasz stylem jak i dziwnymi, świetnymi, specyficznym,i metaforami. Aż pełno w tym tekście ważności, bardzo wiele emocji, środki artystyczne stają na głowie i robią co tylko potrafią, aby praca była nadzwyczajna. To doceniam, to mi się podoba. Uwielbiam czytanie z lekkością, delektując się przy tym smakiem dobrego słowa i refleksją nad każdym jednym, maluśkim wyrazikiem. Nawet kropka nad "i" sprawia mi radość, widząc takie konkrety.