Z kaprysu

Użytkownik ocenił pracę na 4
Witaj!

Twój wiersz owszem, jest ubogi w środki artystyczne, ale zadziwiająco przyciągnął moją uwagę, zapewne swoją uroczą prostotą.
W strofie pierwszej podmiot liryczny ukazuje złosć na samego siebie, wyrzuty sumienia spowodowane działaniami w przeszłości.
Potem widzę pewnego rodzaju uzasadnienie postepowania, którym jest chęć empatii drugiej osoby. Ciąg dalszy Twojego utworu był zbyt prosty, gdybyć wplotła tam głębsze, bardziej metaforyczne myśli i usunęła powtórzenia, byłoby lepiej.
Czwarta strofa skojarzyła mi się z piosenką ,,Apologize"( Timbaland i One Republic). Po przetłumaczeniu refrenu jego fragment brzmi ,,jest za późno, żeby przepraszać, jest za późno", może o to chodziło mojemu poprzednikowi. Zakończenie jest naprawdę dobre, niby jeden wers, a wyraża bardzo dużo emocji podmiotu lirycznego, który ma nadzieję, iż spotka ulgę w swoim cierpieniu.
Utwór jest całkiem dobry, gdybys wprowadziła drobne poprawki mogłoby być jeszcze lepiej.

Pozdrawiam ciepło,
Alabastrowa Marzycielka :)

Użytkownik ocenił pracę na 2
Zgodzę się z Krzykiem_1993, czy jakkolwiek Twój nick się odmienia, tylko po części. W moim odczucia nie tylko w czwartej zwrotce zalatywało tandetą, a niestety w wielu innych fragmentach także. Wiesz, prostota w poezji jest czymś bardzo dobrym, lecz istnieje niebezpieczeństwo, że popadnie się w pisanie tekstów na pograniczu banału i właśnie tandety. Mnie w tym przypadku akurat prostota twego wiersza nie zachwyciła, a wręcz przeciwnie- odstraszyła. Radziłbym Ci próbować używać bardziej wyszukanych środków poetyckich, uważam, że w tym przypadku wydźwięk pracy byłby o wiele lepszy gdybyś próbowała opisać uczucia za pomocą metafor, bo brakuje w tym wszystkim poetyzmu.
Pozdrawiam serdecznie,
dusfluran

Użytkownik ocenił pracę na 4
Ogólnie całkiem mi sie podoba Twoja praca. Od początku jakoś przykuła moja uwagę, ale... Jest jedno "ale", tylko o tym potem :)

Podmiot liryczny ujawnia się już na samym początku, by w pierwszej strofie ukazać swoje rozdarcie i zagubienie. Kolejne dwa wersy ukazują już powód rozterek podmiotu lirycznego. Zwraca się on bezpośrednio do adresata. Jest to takie niewinne stwierdzenie, że łapie za serce.
Początek trzeciej strofy zmusił mnie do zatrzymania się i zastanowienia. "Doba ośmiu pór roku" - zastanawiałem się czy patrzeć na to przez pryzmat jednej doby, czy może ośmiu pór roku, czyli dwóch lat i chyba jednak to drugie będzie słuszniejsze :)
Wymienianie negatywnych cech przez podmiot liryczny mniej mi przypadło do gustu. Chodzi tu o powtarzanie słowa "zbyt". Poszukałbym tu jednak jakichś zamiennych słów/zwrotów. Zgubiłaś też przecinek przed "by mówić(...)".

Najgorzej z tego wszystkiego wypadła czwarta strofa. Nie wiem ... ale kojarzy mi się ona z jakims tandetnym tekstem piosenki o miłości.

Podoba mi się zakończenie, mimo że melancholijne, to daje podmiotowi lirycznemu nadzieję, że w końcu coś przyniesie ulgę w cierpieniu.

Wiersz przesycony jest emocjami. Jeśli mam oceniać, to biorąc pod uwagę moje subiektywne uczucia dam 4 - to ogólne wrażenie.