Wzrok Sukkuba

Milion myśli przecieka przez umysł, gdy oczy nużą się w Twej twarzy
Niezgrabny ruch ręki, odgarniający włosy z boskiego czoła anioła przede mną...

Zdradziłaś, zniszczyłaś, rzuciłaś o ścianę!
Rozpalone czoło, usta drżą.
Z góry życia zrzuciłaś, niwecząc me plany dotknięcia chmur.

Zapomniane marzenia - Przez Ciebie, zniknęłaś, na białej łące.
Najbliższe serce w dłoni sztylet ma.
Błyszczące ostrze, sunie, nić Antropos przerywa.

Gdy grdykÄ… sunÄ…Å‚em po twym nagim ciele,
pocałunkiem pieszcząc każdy cal boskiej skóry Afrodyty...
Gdy palce muskały piersi i szyję, czułem że żyję, że miłość, którą chowałem, przed tobą otworzyć chciałem...

Nie zauważyłem gęsiej skórki na twym ciele.

A wtedy cięcie twe w mą tętnice życia, w mą miłość,
patrzyłaś z bliskiego daleka jak wykrwawiam się na dywanie duszy...

Twe oczy sukkuba na martwej pustce mego ciała.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 12.11.2009r.

Faun 12 11 2009 (21:32:28)

Użytkownik ocenił pracę na 4
skoro piszesz o aniołach to już sobie odpuść ubieranie ich w epitety boskości, bo to jest pierwszy kro do przeładowywania pracy. Kompozycja utwory jest taka ciężka do okiełznania, zastanawiam się czy to był zabieg celowy(by jeszcze bardziej wbić się w umysł klimatem) czy wynika to bardziej z braku pomysłu. A poza tym w moich oczach (pod względem budowy sylabicznej wersów) wiersz mi bardziej pasuje na wolny. W jednym miejscu znalazłem błąd ortograficzny, którego poprawiłem. Co do treści, to wyszło całkiem ciekawie. Miejscami prosto, miejscami głęboko, miejscami wyniośle, pachnie również tutaj pikanterią. Wymieszałeś kilka składników i utworzyłeś całkiem intrygujące danie, które jadło się ze smakiem.