wyraz twarzy zapodziałem gdzieś między
książkami o romantyzmie
a zakurzonym oświeceniem
nie widzę podstaw do uśmiechu
czy też płaczu
twarz z wyraźnym śladem po wejściu
w nowe życie nie przedstawia
greckiego ideału piękna
trójwymiarowy autoportret
stara mi się dorównać
lecz urok rzeczywistości jest silniejszy
chęć pomocy skarcona przez pychę
potrzebuje azylu
ponurej nuty samotności
***
dam sobie czas
mam jeszcze kilka lat
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 25.10.2009r.
Użytkownik ocenił pracę na 4
Pierwszy wers jakoś mi się dziwnie czyta. Może przez szyk słów i też tą przerzutnię, która mi się z lekka gryzie. Jestem trochę rozkojarzona i żeby się skupić na tekście, to musiałam wiersz kilka razy przeczytać i już mówię jakie są moje wrażenia. Także... bardzo prosto, choć plus za te delikatne metafofy, którymi starasz się budować ten hmm uwaga powórzenie - delikatny klimat, taki smutny, melancholijny. Podoba mi się, choć czuję niedosyt. Brakuje mi czegoś żywego, bardziej z mocą. Plus cztery tym razem. Nono.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46624 | Użytkownicy: 3570
Online(24): 23 gości i 1 zarejestrowanych:
exother
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl