Wypominki

Użytkownik ocenił pracę na 6
Tytuł jest ciekawy. Intryguje mnie. Bo nie wiem czy słowo "wypominki" figuruje w słowniku, czy też jest słowotworem(?) Nie chce mi się teraz tego szukać, może mi kiedyś powiesz coś na ten temat.

Spodobał mi się już od początku (rzucił mi się do gardła) motyw odwrotnego życia, takiego na wspak. Gdyby tylko było to jakimś vademecum na cofanie czasu, cholera to bym chodził do tyłu, żeby cofnąć pewne rzeczy, ale dobra poważnie to nie żałuję niczego w życiu. NVM.

W pierwszej zwrotce, kominiarza - symbol szczęścia, pomalowałaś na szaro, czyli zatraciłaś sens szczęścia.

"stary kominiarz parzy kawę
odpala filtr papierosa
jak życie na wspak powiódł"

Stary człowiek, w tym przypadku wspomniany przeze mnie kominiarz, parząc kawę zastanawia się nad swoim własnym, życiem. Motyw poprowadzenia go na wspak.

"instrukcję przeczytał od prawej do lewej
ułożył kwadrat z paczek po zapałkach
pomalował słup zieloną farbą
a dzieci nie miał"

Zapałki, hmm.. snując swoje wolne domysły są dwojakim symbolem, bo oznaczają biedę i oznaczają również ciepło oraz światło. Kwadrat to świat, dziwne prawda, ale chodzi tutaj o cztery kąty, cztery strony świata i już idąc dalej w mistycyzm samą liczbę cztery, albo czterdzieści i cztery... Kolor zielony znaczy nic innego jak szczęście, tutaj nie będę się rozwodził na ten temat. Dopełnieniem całości jest podkreślenie pustki życia tego człowieka, bo jak wiadomo dzieci są radością każdego z nas...

"teraz buty siwe z pustką ułożoną alfabetycznie
łopatą w filozofię i grudy ziemi

bo na boga nie stawiał w zakładach"

No i dochodzimy powoli w symbolicznej interpretacji do apogeum życia lirycznego kominiarza (zapomniałem dodać, że podmiot liryczny jest w osobie narratora, co się chwali bardzo), czyli pustki. Siwe buty, oznaka starości, a jeżeli dorzucimy pustkę to mamy cudowny bezsens egzystencji.

"bo na boga nie stawiał w zakładach"

Wykreśliłaś temu człowiekowi nawet boga z życia, czyli jeszcze dobitniej jest nakreślony bezsens trwania i jakby taki margines egzystencji, mało tego tym wersem pokazujesz, że ten człowiek szedł przez życie niewłaściwą drogą, po prostu błądził. Ale każdy z nas jest ślepym pielgrzymem...

"zadarł kolanem o kamień
upadł
umarł
nikt go nie pytał o zdanie"

W końcu nas Ulisses potknął się, umarł w zapomnieniu i nikt o nim nawet nie pisnął. Jaki mi dałaś morał, mnie jako czytelnikowi(?), żebym nie błądził w życiu i nie próbował zmieniać tego co się już wydarzyło! Slava! Ponury Kot Ismo (^^)

Żeby nie było, "boga" jest specjalnie małą.