(Wy)kosmosowane życie po śmierci

Użytkownik ocenił pracę na 5
Fakt, nie ma tu jakiegoś poetyckiego języka, ale jest w tym wierszu coś, co mi się spodobało. Sama nie wiem, co tak naprawdę, ale doceniam twój trud i staranie się o napisanie dobrej pracy, a wyszło ci może nawet bardzo dobrze. Szczególnie do gustu przypadł mi ten fragment: "że w oczach widać zachodzący księżyc". Nie wiem, czy chciałaś coś zawrzeć w tym fragmencie może zrobić jakąś abstrakcję (bo przecież księżyc nie zachodzi, to raczej już słońce), ale w każdym bądź razie podoba mi się i stawiam piątkę z małym minusem. Pogratulować ci za dobry wiersz jeszcze wypada i oczekuje kolejnej pracy. Pozdrawiam, nietoperzasta.

Jedyne, co postanowię ci zarzucić, to jezyk pisania, ktory mi w ogole w czytaniu nie pomaga. Jakbyś zwykłe zdania podzieliła na strofy i właściwie brak tutaj takiej poetyckiej płynności. Za dużo o niektóre słowa, za mało skrótów myslowych i miejsca na wyobraznie.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Czuć potencjał. Zawiało mi taką świeżością, nowością, podoba mi się, no! Piszesz, zdałoby się, prostym, niewyszukanym językiem, a mimo to odkrywasz coś egzotycznego (to przez tą pomarańczę ;). Wiersz jest o życiu. Życie to bal. Więc bal musi się skończyć śmiercią, oczywistość. Ludzie się stroją na bal, również oczywistość, same oczywistości ;p. U Ciebie stroją w "barwy pomarańczy". Właściwie stroją się też powinnam wziąć w cudzysłów, bo to metafora ich powłoki cielesnej, która ewoluuje płynnie wraz z biegiem balu aż do "zgniłej". Mniam. Taak, zgrabnie zamknąłeś całość w (pozwolę sobie zażartować) pomarańczową klamrę. Ładnie też wyszedł zamysł kosmiczny, mm rozsmakowałam się w Twoim zachodzącym księżycu. Nota bene ten księżyc pewnie miał nie tylko ująć dozą romantyczności, ale pewnie miał być też odbiciem śmierci w oczach pomarańczek. Tak czy siak, kupuję to. Przechodząc jeszcze do trzeciej strofy, odczytuję słońce i księżyc jako metaforę nieba i piekła, ale może to już moja nadinterpretacja (?). To teraz poważnie. Środki stylistyczne - są, budowa stroficzna, poprawna, język odpowiedni, przekaz - jak najbardziej, emocje również, łatwość odbioru. Chyba nic nie zjadłam. Czyli pozostała ocena. Za wprawienie mnie w szampańsko-pomarańczowy nastrój masz ogromniastego plusa do niej i czekam na kolejne prace ;)