Wydźwięk II- zguba

Użytkownik ocenił pracę na 5
Podmiotem jest poetą, który tworzy poezję z nut, dźwięków, krzyków. Więc może to jednak nie poeta, może to muzyk, jednak z całą pewnością twórca, artysta. Artysta ten muzyką prowadzi dusze wskrzeszone "zabarwionymi okrzykami słów" do domu, ani białego, ani małego, lecz właśnie trzeszczącego. Jego celem jest zemsta!, jednak ktoś sprowadza poetę na ziemię słowami "twórz słowem!", co każe mu spokornieć. Zastanawia mnie, czy nie powinno być spokojnie, zamiast "spokojniej"? To na marginesie. Podmiot mimo wszystko nie poddaje się całkowicie owemu nakazowi, końcówka jest zastanawiająca, czy to "wielcy" odnosi się do dusz, a może smutku? Bo w obu przypadkach wkrada się błąd fleksyjny. Jeśli jednak wielcy występuje tu jako rzeczownik, nie zaś przymiotnik, można by zinterpretować to jako pewną zuchwałość, arogancję dusz(?), których wielkość jest jedynie pozorna i przeminie wraz z nimi, wraz z nastaniem ciszy. Pomijając błędy językowe, dobra, poprawna budowa, zasobne słownictwo, morze uczuć, ciekawy przekaz. 5