Wychowanek ciemnej strony latarni

Użytkownik ocenił pracę na 5
Nie wiem, w ogóle do czego nawiązujesz. Dlatego nie czytam i nie recenzuję często twoich wierszy. Nie interesuje się historią, polskim, filozofią i nie wiem, o czym czytam. Aczkolwiek druga i czwarta strofa to rewelacja, normalnie och i ach. Podoba mi się twój styl pisania. Nawiązujesz, nie piszesz przeciętnie, nudno i sflaczało, tylko często przechodzisz do konkretów, bardzo ładnie też nakreślasz obrazy w głowie czytającego. Wspominasz o kochaniu bez wzajemności. Ja osobiste odczucia mam takie, że to pobudza w nas jakąś trwałość, zawziętość, też stajemy się tacy… rozmarzeni, niezwykle myślący, szukający powiązań między sytuacjami, w których ich nie ma. Niestety, gdy się wczytałam to mam wrażenie, jakbyś nie rozwinął do końca myśli, nie dokończył jej. Gdy czytałam go pierwszy raz nie wydawało mi się nic podobnego. Blask ulicznych lamp też bardzo mi tu pasuje. Bardzo bardzo. Cały wiersz oceniam mega na plus; przemyślałeś budowę, nawiązania do innych rzeczy, opisy też. Podoba mi się. Pozdrawiam.