Wybornie niestosowne dialogi o czymbyle

Użytkownik ocenił pracę na 5
Mam problem z wierszami takimi, jak ten, bo nie mam się do czego przyczepić i na dobrą sprawę, o czym pisać. Nie żebym lubiła się czepiać (choć czasami...), ale wychodzę z założenia, że moja praca polega tu przede wszystkim na dzieleniu się moim póki co skromnym, ale zawsze tam jakimś doświadczeniu. Ten wiersz pokazuje, że nie potrzebujesz wskazówek, jak pisać. Umiesz pisać. A przynajmniej ten wiersz jest dobrze napisany. Z odpowiednim poziomem ironii, bez z-niesmaków, mądrze i ciekawie. Sam pomysł jest naprawdę godny uwagi. Piszesz o handlu poezją, narkotykowaniem się nią, traktujesz o niej, że upodla człowieka, jest czynnikiem upodlającym, umniejszającym - nie zaś w drugą stronę. Naprawdę niezłe. Dobre pytanie retoryczne na końcu. No i przede wszystkim, nie przekombinowałeś, za to chwała. Jest tak w sam raz w każdym aspekcie, że pozostaje mi jedynie podziękować za możność 5-minutowego lania wody. Naprawdę dobry wiersz. 5 z plusem.