Wśród gąszczu malutkich, żółtych żonkili..

e tam, wtrącanie tych żonkili to moim zdaniem zwrócenie uwagi na coś istotnego. wyjaśnisz mi kim jest król?

Użytkownik ocenił pracę na 4
Chociaż same się nie równoważą - tym nagle stajesz się zbyt dosłowna, źle to brzmi w kontekście reszty strof - może lepiej coś w stylu chociaż równowaga jest im obca? Zbyt szybko przechodzisz do sedna, a to sprawia wrażenie jakby praktycznie cały początek był nie potrzebny, stanowił jedynie wypełniacz co do długości, a to źle. Brakuje tu takiego łącznika pomiędzy apostrofą do Króla, a całością. Sama puenta bardzo fajna, lekka choć znów ta lekkość odstaje od krzyków, chóru itp które sprawiają, że pojawia się taki ogrom doświadczeń. Co do żonkili, to nie potrzebnie tak często się powtarzają. Co drugą strofę byłoby git.