Wspomnienia o Babci

kartki zapełnione czarnym atramentem
powracają z każdym wspomnieniem
przez wiele dni leżą wśród tysiąca innych listów
ale pewnego dnia znów zauważasz tą kopertę
drżącą ręką wyjmujesz kartki i zaczynasz je czytać
znów wracają wspomnienia z tamtych dni
przepełnionych radością i beztroską zabawą
znów przed oczyma masz widok babci
tej ukochanej osoby
to ona nauczyła cię kochać
darzyć sympatią i po prostu żyć
to właśnie ona pocieszała cię gdy miałaś złe dni
co z tego że jej już nie ma
przecież zostały wspomnienia
pamiętasz każdy szczegół jej twarzy
i każdy czarny włos
zamykasz oczy i widzisz jej wesołą twarz
słyszysz jak cicho opowiada ci twoją ulubioną bajkę
otwierasz oczy i nadal słyszysz jej słowa
czujesz jak całuje cię w czoło na dobranoc
pomimo tego że jej już tu nie ma
wierzysz że będzie lepiej
bo ona czuwa nad tobÄ…
i zawsze będziesz już słyszeć jej miękki głos
wypowiadający dwa słowa
mające dla ciebie największą wartość
ona zawsze już będzie powtarzać że cię kocha

Ocena: 0
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 14.03.2009r.

aubrey 14 03 2009 (22:57:52)

Z wiersza bije niebywała prostota, lecz silny przekaz, który budujesz na prawdziwych uczuciach wprawia mnie w niemałe zakłopotanie, ponieważ ten tekst jest dość... intymny. Nie wiem czy w ogóle powinien ujrzeć światło dzienne. Pewien mądry chłopak powiedział mi, że warto zachować jakiś wiersz dla siebie. i ten właśnie tak widzę. Ale jak już umieściłaś to go ocenię. Podmiot zwraca się do konkretnego adresata poprzez zaimki zwrotne. Całość ma charakter opisowo -refleksyjny, w którym odnajdujemy przepiękną historię. Ten monolog liryczny jak najbardziej do mnie trafia. Pragnąłbym, żeby było więcej takich utworów. I nie wiem co za niego dać. Trudno jest mi określić tak dokładnie. Jest tu wszystko: styl, urok, magia, jednak odkryłaś coś, co jest za piękne, za prawdziwe. Akceptuję, bo uważam Twój utwór za genialny.