Zdzieram garnitur przeszłości z lichego człowieka.
Parują wspomnienia.
Wrona strzeże gwiazd z lodu,
odrywam od serca płaty rudego Września.
Mosiężne kajdany dziewiczego lasu nie znikną.
Ja też.
Odnajdę w splątanych gałęziach dom i zasnę,
zapomnę o Wrześniu.
Dedykacja: Wrześniowi, który zawsze będzie w moim sercu i to się nie zmieni. Przepraszam.
Ocena: 5.333
Liczba komentarzy: 3
Data dodania: 11.03.2009r.
Użytkownik ocenił pracę na 5
Co tu dużo gadać: fajny,nawet dużo fajniejszy niż fajny ;)
seska
12 03 2009 (19:11:15)
Użytkownik ocenił pracę na 6
Piękny, ale pozostawił we mnie niedosyt, czekam na kolejne twoje prace. Dziś będzie sześć.
Użytkownik ocenił pracę na 5
Dedykacja dużo wyjaśnia ;) Krótki wiersz ale jest zawarte wszytko co powinno. Nie lubię gdy jest wiele spisane wiersza, a nic konkretnego. Treść przemyślana,widać. Ładnie dobrane słowa. Wszytko ze sobą gra. Jestem jak najbardziej na tak.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46624 | Użytkownicy: 3570
Online(32): 31 gości i 1 zarejestrowanych:
exother
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl