Wolni

chwytałam w dłonie
przyrdzewiałe liście
gotowe do zginięcia
pod mroźnym dotykiem
zniszczenia

patrz
nawet las się postarzał
na spracowanych rękach
widzę kształty
długich zmarszczek
wiatr znalazł w nich
ciepłe schronienie

czas przystanÄ…Å‚
na poszarzałej drodze
przy umierajÄ…cym echu
stukotu zabieganych serc
dwóch zabłąkanych kochanków

przeczesaliśmy pióra
unieśliśmy się ku
wyżynom zamkniętego
świata
skrzydłami zarysowaliśmy
na popękanych wargach nieba
wymykajÄ…cy siÄ™ szept

po raz pierwszy w spojrzeniu
spróchniałych oczu
byliśmy wolni...

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 15.09.2009r.

Kredka 16 09 2009 (14:27:21)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Wiersz jest niezwykły. Powiedziałabym że wręcz niesamowity. Szczególnie w kwestii treści przedstawiasz wysoki poziom. Co do konstrukcji - dobra, co do środków - miejscami przesadzona ilość przymiotników, przeszkadzało mi to w czytaniu. Niemniej jednak piątka.

Faun 15 09 2009 (21:37:10)

Użytkownik ocenił pracę na 5
świetny wiersz, ujął mnie każdym wersem, metafory wyszukane, niebanalne. Całość ma intrygującą głębie, płynność i kompozycja bez zarzutu. Wiersz został napisany z dużą dozą fantazji i przenosi czytelnika w wyimaginowany świat. Jeden z lepszych wierszy w ostatnich czasie na portalu. Zakończenie niezwykle trafiające w sedno sprawy, każde słowo widać było pisane z w natłoku głębokich przemyśleń, brawo