Suknia owali srebrzystych
W kaskadzie zielonych rzęs,
Delikatnej korony.
Ujmując jej białą dłoń
W różanej rękawiczce
Subtelne tango z wiatrem.
W błyszczącym siodle
Srebrnego rumaka
Wichrzy słońcu włosy.
Księżniczka w lustrzanej tafli
Skrzydłem złotego ula
Karmi swe elfie dzieci.
Wita świt
I swe miodne przyjaciółki
Na herbatce z rosy.
Częstując wonnym pyłkiem
Pierwsze blade pÄ…ki
I ostatnie westchnienia wiśniowego śniegu.
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 4
Data dodania: 18.04.2009r.
jazzu
19 04 2009 (01:46:58)
Zgadzam się z Yumiko epitety tu bardzo bogate,lecz forma na tym zbiedniała. jakby w każdej strofie brakowało 1 wersu, ale podoba mi się japoński motyw w tym wierszu:) więc również dołączę się do 4. Pozdrawiam
A wiśniowy śnieg to oczywiście spadające kwiaty kwinącej wiśni.
I nie miał poruszać. Miał być lekki i o przyrodzie. Na język polski.
Użytkownik ocenił pracę na 4
Trochę jak dla mnie przeładowany epitetami. Intrygujący za to jest ten: 'wiśniowy śnieg'... ciekawie... Brakuje mi również płynności, tak nagle urywasz zdania i zajmujesz się czymś innym... wytrąca mnie to z zamyślenia. Wiersz nie poruszył mnie za bardzo, ale taki na cztery.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46624 | Użytkownicy: 3570
Online(6): 5 gości i 1 zarejestrowanych:
exother
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl