Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: Szary sweter
Imię: Weronika
Skąd: Łódź
O sobie: "Gdy jest bardzo smutno, to kocha się zachody słońca." - Antoine de Saint-Exupéry

Napisanych prac:
- wiersze: 12
- proza: 1

Średnia ocen: 5.8
Użytkownik uzyskał: 72 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Ciche serce" 26.09.2011
"***(noc spływa z burzą)" 23.04.2012
"Guziki" 28.09.2011
"Lot na końcu siebie" 05.03.2012
"Wypominki" 04.02.2012

Inne prace tego autora:
"Ciche serce" 26.09.2011
"Haiku II" 27.09.2011
"Guziki" 28.09.2011
"***(noc spływa z burzą)" 23.04.2012
"Wypominki" 04.02.2012

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Jestem głodna" - .moniaa. - 6
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Nic się nie stało" - quovadis
"Jestem głodna" - .moniaa.
"Czyś nas stworzył?" - Dawied
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Arkanum" - Salem_de_Lincourt
"puzzle" - Wojtex81
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Medulla oblongata - core..." - quovadis

Wiośnie

Już mróz się skrada niosąc płatki śniegu,
szron cicho dotyka okiennych brzegów,
drży, drga w powietrzu
mroźna kołysanka spóźnionego zmierzchu.

Gaszę powieki jak gasną gałęzie,
jak blade jaskółki pogrążam sie we śnie,
ulotnym westchnieniem zdmuchuję słońce
i usta zatykam języka końcem.

Nie nuć mi w ucho śpiewu przebiśniegów,
nie top opuszków w rozgrzanym śniegu,
bo póki jeszcze tuli mnie zima,
oczy zamknięte przed tobą trzymam.

Lecz gdy na wzgórzach gwiazdy wyrosną
- obudź mnie, wiosno.

Dedykacja: Natalii.

Ocena: 5.5
Liczba komentarzy: 2
Data dodania: 02.02.2012r.

Salem_de_Lincourt 03 02 2012 (00:09:41)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Wiersz jest na prawdę piękny, tylko szkoda mi jednej rzeczy. Skoro jest rymowany, to świetnie prezentował by się gdyby w każdym wersie miał jednakową liczbę sylab. Poprawiło by to ogólną rytmikę i upłynniło wiersz.

Zimową porą, kiedy za oknem mamy -20 to ten wiersz jest jak tęskne wołanie wiosny. Poprzez obrazowe epitety i piękne słownictwo pokazujesz pejzaż uśpionego świata. Dodatkowo kończysz pointą. Podmiot liryczny jest tak samo uśpiony jak świat i czeka na obudzenie :)Slava! Ismo!