Więzień czasu

Zakłuty w niewidzialne łańcucha kajdany,
Wskazówką jak biczem gnany.
Łańcuchy coraz cięższe z czasem,
Wskazówka się ściga z życia kompasem.

Brakuje czasu w szczęściu, miłości,
Do domu przychodzi jedynie w gości,
Nie może złapać oddechu,
Wciąż biegnie zapominając o wdechu i wydechu.

Z dnia na dzień czasu brakuje,
Klepsydra nieubłagalnie ziarna swe przesypuję.
Więzień sam się w więzieniu zamyka,
W więzieniu, w którym wraz z sekundami wszystko umyka.

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 02.01.2009r.

Dawied 02 01 2009 (15:54:47)

Takie rymy są błędem, praca robi się cukierkowa.

Dawied 02 01 2009 (15:39:40)

Ogólnie pierwsza i ostatnia strofa nawet nie złe, druga to straszny banał. Całość mało odkrywcza, ale fajnie zobrazowana. Dla mnie na trójkę i mam nadzieje, że kolejna praca będzie lepsza. Gdyby całość była tak opowiedziana jak pierwsza strofa na pewno by bardziej do mnie dotarło to co chciałeś w wierszu ukazać.