Wiersz musi posiadać słowa

Umarł Bóg
I niebo rozsypało się w przejrzysty pył
w suchy wiatr niemych myśli
Na ziemię spadła rzeka - jaspisu toń - turkusowa
wody spragnione chciały płynąć i ziemia stała się
Bogiem

W pustej głowie zrodziło się milczenie
a na zlęknione twarze wzeszły zapachy rajskie
oblicza zalśniły jak witraże
witraże które chciałbym zbić

W buncie zapadła się w gwiazdy noc
rozbłysła i spadła strącona przez wszechmoc
Ludzie ją roztrzaskali na miliard snów

Na stokrotki nikt już uwagi nie zwracał
zapachy wzbiły płatki w aleję ciszy
buty buty kute jaspisowe...
A ziemia stała się Bogiem

Ocena: 5.5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 28.12.2009r.

Imbir 29 12 2009 (23:00:14)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Swoimi wierszami otwierasz przed czytelnikami świat, który obradza właśnie w tytułowe słowa. Sęk w tym, aby umieć spleść te słowa w zdania, a nie pozostawiać je samym sobie. W tym wierszu mam właśnie wrażenie, że pozostawiłeś te słowa w ambicjach odbiorcy - aby to on sam ułożył je w zdania, wersy, aby to on sam odebrał Twoją pracę w taki sposób, jaki jest dla niego wygodny i przyjemny. Całkowicie Ci się to udało, dla mnie poprzez jedno słowo - jaspis.

DonVendetta 29 12 2009 (21:20:17)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Zauroczyłeś mnie tym wierszem Dawiedzie. Dałeś mi obraz zniszczonego miasta porośniętego zielenią i pachnącymi kwiatami. Miasto, zostało zniszczone przez ludzi, przez ich wielkie ambicje. Piękny obraz miasta, które nie koniecznie musi być miastem. Same miasto, czy świat który ukazałeś, może być w nas niszczymy go, powoli, ale ono nie chce zostać zniszczone i walczy. Nie wiem czy to chciałeś przekazać, ale ja tak to odebrałem. Dziękuje za ten wiersz. Pozdrawiam DV