Wieczna wędrówka

Użytkownik ocenił pracę na 6
Jakoś tak nie mogłem się zabrać za żaden wiersz, po czym patrzę na Twój i mówię sobie, że muszę się wypowiedzieć. A dlaczego? Bo mnie ujął. Czym? Otóż słownictwem metaforami i takim spokojem(chyba że to wina tego że pije piwko;p). Pierwsza strofa zaczyna się typową metaforą "szept oczu", lecz łącząc się z resztą pasuje do klimatu. Szaro-zielony - czyli niepewna nadzieja. Podoba mi się metafora burzy duszy jak i porównanie "morelowy liść". kolejna jednowersowa strofa też dobra, tylko mi jakoś słowo bryza tam pasuje - nie wiem czemu. I najlepsza metafora dla mnie - "papierowe niebo" - miodzio:) i skwitowanie całego wywodu jednym suchym zdaniem, sam często tak robię, przez co mi się podoba. Ode mnie 6, bez dwóch zdań.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Pierwsze dwa wersy są nieco banalne. Cała reszta niczym nie zaskakuje, a ostatni wers mnie poraził. Po co całe starania jeśli zepsujesz cała pracę końcówką? Podoba mi się to porównanie do marionetki wszechświata, ta zwrotka to chyba najlepszy fragment. Będę szczera, wiersz nie jest znowu taki najgorszy, ale wierzę, że stać cię na coś dużo lepszego i nie raz jeszcze mnie zachwycisz. Dzisiaj dam 4, chociaż jest nieco naciągana.