Przykro mi słońce,
Nie chcą bym opisał
Jak twoje promienie
Służą mi za pióra
Przepraszam cię miłości
Nie chcą słuchać
Jak bije moje serce
Nie lubią słów kocham cię”
Samotność jeszcze biedniejsza
Gdyż już nawet pisać
O jej bólu nie chcą
Teraz jest już nicością
Cóż antyku
Co mam Ci powiedzieć
Odchodzisz w zapomnienie
Więc żegnaj
Zatem witaj nowości
Wyrodna córko zeszłych epok
Pokaż mi bez przeszłości
Czego jesteś warta
Dedykacja: dla Formalistów
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 3
Data dodania: 22.04.2009r.
Użytkownik ocenił pracę na 5
A mi się podoba. Ma taki niezwykły, wciągający charakter. Pierwsza i druga strofa są świetne. Tylko rzeczywiście, nie widać związku międz tymi rzeczami.
jazzu
22 04 2009 (22:16:48)
Słońce- element przyrody, miłość, samotność - tematy wierszy, antyk - od niego się zaczęło a końcówka o nowoczesności. Nowoczesność odbiega od wcześniejszych kanonów szuka czegoś nowego i gani za trzymanie się starych epok... cóż zrobić jak nie trafił to trudno.
seska
22 04 2009 (21:49:39)
Użytkownik ocenił pracę na 3
Po przeczytaniu pierwszej strofy spodziewałam się czegoś lepszego. Nie widzę też związku słońca i wymienionych uczuć z antykiem poza tym, że są odrzucane, dla mnie to za mało. Zakończenie też marne jakoś ten wiersz mnie nie ujął i nie zaskoczył.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46624 | Użytkownicy: 3570
Online(7): 6 gości i 1 zarejestrowanych:
exother
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl