Pseudonim: A.J Lunaitte
O sobie: Ludzie patrzą na mnie jak na wariata, a ja uśmiecham się i idę dalej bo wiem, ze nie są ślepi
Napisanych prac:
- wiersze: 14

Średnia ocen: 3.4
Użytkownik uzyskał: 138 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Opaska na oczy" 17.07.2015
"Pani Pinokio" 23.04.2014
"Requiem" 29.04.2014
"Interpunkcja niepoprawna wcale" 01.05.2014
"Wirus" 06.05.2014

Inne prace tego autora:
"Obecność" 15.07.2015
"Filiżanka" 15.04.2014
"U Pana Boga" 03.05.2014
"Spacer po innym wymiarze" 15.05.2014
"Magia drobiaszczków" 10.04.2014


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Widziałam

Widziałam człowieka tak zgarbionego ze dotykał czołem ziemi I mnie Życie zgarbiło nie tylko plecy Lecz się uśmiechał jest więc nadzieja Nie trzeba patrzec w niebo Na ziemi jest tyle przecież kwiatów do podniesienia



Płeć: kobieta
Ocena: 3
Liczba komentarzy: 6    
Data dodania: 27.03.2014r.

1     

A.J Lunaitte Użytkownik wpmt 31 03 2014 (13:27:57)

widziałam człowieka tak zgarbionego
że dotykał czołem ziemi
i mnie życie zgarbiło
nie tylko plecy

widziałam jego spokój
nie patrzył w niebo
na ziemi jest tyle przecież
kwiatów do zebrania

A.J Lunaitte Użytkownik wpmt 30 03 2014 (22:04:04)

Oh ile komentarzy... Chciała bym na wszystkie odpowiedzieć. Ale zamiast to uczynić skupie się na szlifowaniu. Wiem ze wiele mi brakuje i własnie temu tu umieszczam swoje utwory by się nauczyć nie tylko pisać treść ale robić to poprawnie. Mnie osobiście efekt wiersza się podobał, w zamyśle treści a co do formy mam braki i staram się je nadrobić :) Dziękuje za opinie bo są istotne i pouczające. Tyle propozycji i nie wiem której posłuchać więc spróbuje na nowo:) Dziękuje za stwierdzenie ze posiada "to coś" i potencjał -takie słowa zachęcają do pracy nad doskonaleniem się w pisaniu.

Interpunkcji nie stosuje w nadmiarze lub nie stosuje wcale bo tak mi poradzono. Ponoć zaburza to swobodne czytanie. Wtrącenie - "I mnie życie plecy zgarbiło" uważam za niezbędne więc się go nie pozbędę. Co do słowa "nadzieja"-jest faktycznie zbędne. Postaram się dopieścić.

Jeszcze raz dziękuje wszystkim za komentarze

Próbuje ale to nie to póki co:

Widziałam człowieka zgarbionego
dotykał czołem ziemi
i mnie życie zgarbiło

nie patrzył w niebo

Na ziemi jest tyle
kwiatów do podniesienia
i ścięte mogą pachnąc


jazzu Użytkownik WPMT 30 03 2014 (11:54:00)

Użytkownik ocenił pracę na 3

W tym wierszu pomógłby chyba jedynie większy minimalizm, bo mógłby być o wiele piękniejszy, gdyby nie był przegadany Są takie wersy, bez których tekst by sobie poradził, np. .nie tylko plecy, jest więc nadzieja, I mnie Życie zgarbiło - te wersy wydają się przegadaniem, niepotrzebnym wtrąceniem. Bez nich można by uzyskać lepszy efekt, szczególnie przy rozbiciu na strofoidy,

Widziałam człowieka zgarbionego
- dotykał czołem ziemi

uśmiechał się

Nie patrzył w niebo
Na ziemi jest przecież tyle kwiatów
do podniesienia

Okroiłem go dosyć solidnie, nie wiem z jakim efektem, bo nie jestem dobry w minimalizmie, ale wydaję mi się, że jest ciut lepiej. Przemyśl nasze uwagi i najwyżej zastosuj się do nich następnym razem:)

Ilveran Redaktor 30 03 2014 (11:28:50)

Użytkownik ocenił pracę na 3

Lecz się uśmiechał
jest więc nadzieja


Witaj. Szczerze, to nie mam pojęcia skąd wziął się u Ciebie ten fragment. Jest taki... nie na miejscu. Wręcz bezsensowny, chyba że następowałby po drugim wersie. Jednak nie, wtedy jest wtrącenie podmiotu. Trochę nie rozumiem tej niekonsekwencji. Podmiot mówi o innym człowieku, wtrąca coś o sobie, by znów do niego wrócić. Duże Nie.
Patrząc na całość bez tego, jest to dosyć przyjemna mała forma, mnie również przyciągnął wers zauważony przez Marcelinę. Sam sens początku. Człowiek zgarbiony nie ugina kolan, nie klęka, więc żeby dotykać ziemi... naprawdę dobra myśl Ci wyszła. Jednak tym uśmiechem nadziei uśmierciłaś wszystko. Nie tylko chodzi o samo umieszczenie go, a o okropnie banalny wydźwięk.
Forma również pozostawia wiele do życzenia. Na pewno pozbyłabym się dużej litery. A raczej zaprowadziła porządek w tych dużych małych, bo bez interpunkcji wygląda to tragicznie. No i kolejne pytanie o ubytek polskich znaków w Twoich słowach. To niedopuszczalne i całkowicie dla mnie niezrozumiałe - pozostawić tekst tak samemu sobie, bez dopieszczenia. Właśnie takiego dopieszczenia, o którym już usłyszałaś brakuje tutaj bardzo.



widziałam człowieka tak zgarbionego
że dotykał czołem ziemi
i mnie życie zgarbiło
nie tylko plecy
nie trzeba patrzeć w niebo
na ziemi jest tyle przecież
kwiatów do podniesienia


ogólnie widzę to właśnie tak. Choć i tutaj brakuje łącznika między czwartym, a piątym wersem, a samego "nie tylko plecy" całkowicie bym się pozbyła, lub ujęła je inaczej. Odbiera wieloznaczność pracy.

Suma - trudno mi ocenić ten wiersz. Ma w sobie potencjał dobry minimalizmowi, jednak zbyt jest nieoszlifowany. Na pewno edytuję go pod względem polskich znaków, jednak kwestia interpunkcji, czy dużych liter należy już do Ciebie. Dlatego prosiłabym Cię o zdanie. Na czas dzisiejszy ode mnie słabe trzy.




Dzekus Użytkownik wpmt 29 03 2014 (21:20:30)

Użytkownik ocenił pracę na 3

Witaj, staram się wyłapać przesłanie tego wiersza, bo jest dobre lecz zapis tutaj trochę wszystko psuje. Nie stawiasz kropek na końcu zdań, rozpoczynasz wielką literą kolejne wersy i już sama nie wiem, czy ten wiersz celowo jest zapisany bez interpunkcji czy to tylko przypadek. Nie jestem znawcą, nawet nie chce mi się w niego bawić, ale mnie osobiście przeszkadza taka forma zapisu, ponieważ niewiem, jak mam rozumieć ten układ wersów. W treści nikt nie jest idealny, po za tym poezja to sprawa odbierana przez każdego z nas inaczej ale interpunkcję wypadało by stosować, jeśli tu ma byćzastosowana, bo chociaż tak możemy sprawić aby ten nasz wiersz był choć trochę lepszy:-)

próchno Redaktor 29 03 2014 (20:33:17)

Użytkownik ocenił pracę na 3

Forma, kurde. Nie pasuje mi forma. Nie eksponuje tego, co winno być wyeksponowane; jest ciężka. Wizja, którą rysujesz, podupada jeszcze przed linią startu; finalnie nie udaje jej się zaistnieć - choć było blisko. Wielkie litery odstają, naprawdę powinnaś rozbić tę miniaturkę, sprezentować niektórym wersom entery, zestroić całość. i mnie życie zgarbiło. Dla tego wersu, dla tego jednego wersu - piszę komentarz. I mnie życie zgarbiło. I mnie życie zgarbiło. Może rozpływam się bez sensu, ale ten moment wydał mi się rzuceniem mi w twarz całym Twoim potencjałem, którego nie wykorzystałaś. Zbyt szybko to się rozwija, zbyt prędko trwa, zbyt nagle kończy. Wstążkę porywa wiatr, nim zdążę się jej przyjrzeć. Śnieg topnieje, nim zdążę go poczuć opuszkami palców. Nie dałaś mi przeżywać każdym wersem, a to tak istotne w miniaturach! Każde słowo winno otwierać przede mną nowy smak! Choć rozumiem, że postawiłaś na minimalizm. Pod wszystkimi względami. Może zwyczajnie mi to nie pasuje. "Lecz się uśmiechał / jest więc nadzieja" - och, tu mi wszystko oklapło. Martwe wersy, straciłaś mnie. Trochę jednak wywindowałaś końcówką, choć - kwiaty do podniesienia? Nie lepiej - do zerwania? Chyba sama obecność tych kwiatów, zestawionych z obrazem garbusa cielesnego i garbusa duchowego, mentalnego, wzbudziła mój zachwyt.
Kolejna rzecz, która mnie denerwuje, to niedbałość. "ze" zamiast "że". "patrzec" zamiast "patrzeć". Może i się czepiam, ale sorry, to nie facebook.

Podsumowując - wydaje mi się, że nie dałaś temu zaistnieć. Doceniam zamysł, takie koncepcje mnie przyciągają - czegoś w tym jednak zabrakło, coś sprawiło, że pomysł nie doczekał się takiej realizacji, na jaką zasługuje. Któraś z płaszczyzn posiada to coś, czymkolwiek to jest; tym razem jednak została zgnieciona, zakrzyczana. Przegrała z kretesem.

No, ale dałabym temu szansę.
Ciekawi mnie, co mogłoby się stać, gdyby tak trochę całość dopieścić.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(56): 56 gości i 0 zarejestrowanych: