Pseudonim: Dagmara Delijewska
Skąd: -
Napisanych prac:
- wiersze: 55
- proza: 1

Średnia ocen: 4.2
Użytkownik uzyskał: 302 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Białaczka" 15.05.2013
"Fundament" 11.04.2013
"Weno zostań" 18.06.2013
"Obecność" 26.12.2013
"Skleroza" 18.12.2012

Inne prace tego autora:
"Podróż" 08.01.2014
"Naturalność" 26.04.2013
"Prostytutka" 07.06.2013
"Dno" 03.01.2013
"Testament" 20.12.2013


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Weno zostań

Lampka wina o północy, przestrzeń pełna dymu i ty otulona kocem z najdroższej tkaniny. Telewizor gra coraz ciszej. Twój oddech z nim współgra, gdy ja zalana wczorajszym dreszczem wciąż szeptem się pocieszam. Pamiętasz werandę u mamy? Widok z niej zawsze pachniał, a zapachy tworzyły nowe obrazy. Pamiętasz niebieskie pióro, które było dla ciebie wyzwaniem? Tylko ono rozumiało każde twoje słowo, wybijało rytm poezji. Teraz leży okurzone ocenami, wyblakłe od łez upokorzenia, a ty ni stąd ni zowąd mdlejesz... Przed samą kartką nadziei prosząc o chwilę przerwy. Teraz to ja żyję dylematem, jutro to ty przemielisz umysł i w jego rozsypce odnajdziesz sens bycia poetą dla siebie samego.



Płeć: kobieta
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 18.06.2013r.

1     

villemo Redaktor 20 06 2013 (10:08:17)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Witaj.

Generalnie praca jest na dobrym poziomie. Czuć w niej nostalgię, pewien rodzaj zagubienia, smutek. Wielkie brawa za trzecią strofę- uważam ją za najlepszą z całej pracy. Klimat zbudowany bardzo dobrze, na plus prostota słów, które jednak układają się w całkiem smaczne metafory.
Zastrzeżenia budzi tylko druga strofa, a przede wszystkim niefortunne:
Telewizor gra- dusza współgra
- rozumiem, co miałaś na myśli, ale bliskie sąsiedzctwo dwóch bardzo podobnie brzmiących wyrazów zgrzyta mi okropnie. Niemniej zgrzyta mi tylko w tym fragmencie, więc za całokształt 5 z małym minusem.
Pozdrawiam.

Dagmara Delijewska Użytkownik wpmt 20 06 2013 (13:08:21)
Dziękuję ;)
A jeśli chodzi o ten zgrzyt z telewizorem to nawet tego nie zauważyłam i masz rację, że to nie brzmi dobrze

Efemeryczna Redaktor 19 06 2013 (18:46:25)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Ave!

Mam dużo pytań odnośnie Twojej pracy. Zwłaszcza o podmiot liryczny, o adresata tego monologu. "ja zalana" - podmiot to kobieta. "ty otulona"- adresat także. Po "werandzie u mamy" wnioskuję, że siostry. Chyba że adresat jest weną. Możliwe, że wena jest siostrą, albo siostra jest weną. Stawiam na to pierwsze. Podoba mi się przedstawienie ich relacji. Cały utwór zdaje się być jedną wielką metaforą, udaną. Podobają mi się pytania retoryczne, zaczynające się od "pamiętasz". Wprowadzają taką ciekawą zadumę, refleksję. Tworzysz ładny klimat. Ogólnie wiersz jest poprawny, forma bez zastrzeżeń. Twoja wena jest zdecydowanie inna, niż inne tego typu "stany", opisywane przecież wielokrotnie, dlatego myślę, że wiersz zasługuje na 5.;)
Pozdrawiam.

Dagmara Delijewska Użytkownik wpmt 19 06 2013 (21:54:10)
Bardzo dziękuję.
Adresatem jest wena, która nie jest siostrą lecz moją duszą.
Ale byłaś blisko ;)


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(20): 19 gości i 1 zarejestrowanych: koka