W baraniej piwnicy

chropowate ściany
płomyki skaczą po cegłach
pióro wypluło pierwszy wers

objawienie
umykają zaśniedziałe obrazki
uśmiecha się dzbanuszek z herbatą
gorącą dotykiem tysięcy rąk herbaciarzy
w załomku niszy dopala się świeca
żegnając czerwonym kikutem

a ja piórem się żegnam
czekam na ciebie w półmroku
jak naiwniaczka
uparcie podtrzymuję płomień

kompletny brak suflera
intuicja na głucho zamknęła drzwi
obolała dłoń zaskwierczała czerwienią
została rysa na szkle

wiem - że przyjdziesz zobaczysz wiadomość
i pióro na ceglanej podłodze

Ocena: 5.5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 08.04.2009r.

BlackQueen 08 04 2009 (20:48:54)

Użytkownik ocenił pracę na 6
To chyba najlepszy twój wiersz. Ma w sobie coś tajemniczego i orginalnego.

Dawied 08 04 2009 (20:04:49)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ciekawa praca, brakuje jej chwilami płynności, ale swoją myśl ukazałaś z dużą dozą tajemnicy i zmusiłaś mnie, żebym się zastanowił nad tą pracą. Do ideału jeszcze odrobinkę mi brakuje, a po za tym mrok bijący w jakiś sposób z tej pracy odrobinę mnie przestraszył. Trudno wydać takiej pracy obiektywną ocenę, ale myślę, że sięgasz swoim pisaniem gdzieś, gdzie nie wielu autorów serwisu sięga i dlatego na zachętę ;)