VIII. Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty

Użytkownik ocenił pracę na 4
Ta stacja nazywa się "Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty", dlatego zdaje mi się, że powinnam to zmienić. No cóż, tu jest już nieco gorzej niż w poprzednim wierszu, odrobinę mniej tak głębokich uczuć, aczkolwiek tylko odrobinę. Podmiot liryczny przygląda się płaczącym niewiastom można powiedzieć, że nawet z nutą kpiny, wie, że one nie płaczą z czystości serca, z prawdziwego współczucia, a tylko na pokaz. Jezus jednak jest miłosierny i patrzy na nie z troską, poucza, aby spojrzały na siebie i swoje rodziny, nie potępia ich mimo, że są grzeszne, w zasadzie to on je pociesza. Dzięki temu, jak to opisałaś, czytelnik zwraca uwagę na dobroć Jezusa, na to, jaką miłością obdarzył człowieka. Przyrównanie Chrystusa do korzyści wypadło ciekawie, tak te kobiety o nim myślały, a podmiot liryczny to wyraźnie potępia. Z plusem. :)