Utracone marzenia

Użytkownik ocenił pracę na 5
Hey!
Myślę, że przedmówczyni opisała wszystko co trzeba było. Nie zgodzę się tylko co do banalności metafor. Powiedziałabym raczej, że są proste. To lepsze wyrażenie, bo nie jest negatywne.

Wydaję mi się, że marzenia, małe i większe nadzieje sprawiają, że człowiek cieszy się na myśl o jutrze. Żyję dzięki temu, potrafi być szczęśliwy. Tylko co wtedy, kiedy to wszystko okazuje się być złudzeniem? Kiedy to wszystko "nie świeci jak dawniej"? Kiedy zwyczajnie czujemy się skaleczeni rzeczywistością? Kiedy nie otrzymujemy, tego co tak bardzo pragnęliśmy?

Twój wiersz opisuje to subtelnie, ale nie brak dramatyzmu, pewnego smutku spowodowanego utratą nadziei. Ta końcówka jest najpiękniejsza i najsmutniejsza zarazem. Zwykłe zdanie, a ukazuje całą istotę tego stanu, kiedy zwyczajnie jesteśmy rozczarowani ...

Momentami mam jedynie wrażenie, że metafory są zbyt banalne, ale chyba w ich prostocie tkwi to niewymuszone piękno.