Ja słyszę cisze. Ja nic nie słyszę.
A co? A bo. A kiedy? A nie wiem.
Po co? Po oczy zakrwione.
Po sińce na łokciach. Wolno?
Tak wolność już została zdobyta.
Oni? Nie. Ich już nie ma.
Przegrali? Wygrali ale zginęli.
Co? Nowe życie dla pokoleń co
swych rąk brukać krwią nie muszą.
Leżą? Tak wciąż są te kamienie
co widziały śmierć . Myszy obsikały je.
Położeni pod głazami chwały
bohaterowie co swego blasku
nie doznali. ÅšpiÄ…? Tylko drzemiÄ…
w gotowości. Zbierają liście
usychajÄ…cych drzew.
Dedykacja: dla przyszłych pokoleń
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 3
Data dodania: 04.07.2009r.
koka
07 07 2010 (00:03:23)
W pierwszym zdaniu zgubiłaś ogonek u "e". Tak, wiem - czepiam się, niemniej jednak mnie to denerwuje. W pewnych momentach nie podoba mi się budowa, która przeszkadza mi w czytaniu. Język prosty i prosto ujęty. Nie widzę w tym wierszu czegoś, co powaliłoby mnie na kolana. Jest w porządku, ale brak mu ciekawych metafor. Wersy są bardzo pospolite i w zasadzie oprócz 'Myszy obsikały je' i 'Zbierają liście usychających drzew' to wieje nudą. Zauważyłam jeszcze jedną sprawę techniczną, a mianowicie kropkę po odstępie - wygląda to jak plama na ekranie. Podoba mi się przesłanie, bo zwykle wszyscy narzekają na tą młodzież, a Ty tutaj pokazujesz, że ona wcale nie jest taka zła. Schlebia mi to, nie powiem ;) Ocen nie daję, więc musisz zadowolić się samym komentarzem. Pozdrawiam.
nie pomyśl tylko sobie, że się mszczę na tobie i teraz ci skomentuję jakoś niesprawiedliwie. skomentuję tak: nie podoba mi się ten wiersz. jednak nie mam zamiaru przez to wlepiać ci jeden albo 2, albo 3. po prostu nie wlepię nic, tylko powiem coś odnośnie wiersza. jest ciekawy, pierwszy raz spotykam się z takim czymś, jednak to coś, czyli taki środek artystyczny nie przemawia do mnie w zupełności. nie przemawia...to głupio brzmi. powiem tak - początek przypomina mi rozmowę jakiś bachorów, albo co i jakoś nie nadaję mi się do wiersza. dalej jest już jak dla mnie przyzwoicie, chociaż wiersz niczym mnie nie zaskakuję, a do tego kolejna twoja praca, która nie ma raczej pozytywnego zabarwienia. jak dla mnie jest to już trochę monotonne i lekko monotematyczne. czytałam na profilu, że nie piszesz z autentycznych emocji. zastanawia mnie tylko czemu obrałaś sobie śmierć, miłość i smutek? a może masz jakieś weselsze dzieła? jeśli tak to chętnie poczytam, bo twoje prace są ciekawe jakby nie patrzeć. to mi się akurat nie podoba, i brzmi trochę mało poetycko, ale ostatnie dzieło było jak dla mnie bardzo dobre. poszukam jeszcze tutaj kilku plusów. ok, masz plus za temat. jest patriotycznie, a to bardzo ważne, i dosyć rzadko spotykane. i nareszcie nie jest o śmierci i miłości, albo tych dwóch razem. okej, to chyba tyle. wiersz jest dobry, chociaż osobiście mi się nie podoba, ale nie wprowadza nic nowego.
Użytkownik ocenił pracę na 4
Wiersz całkiem całkiem. Ogółem jest rytmiczny, ale w pewnych chwilach, jest to zakłócane przez źle zastosowane przenośnie, bądź przez długie zdania. Sama treść jest niebanalna, jak i jej przesłanie. Chciałeś/-as pokazać, że nie powinniśmy się bać o kraj, ponieważ mimo tego że tak źle się mówi o młodzieży, to są gotowi stanąć do walki. Co najwazniejsze to to, że nie pozwalasz zapomnieć o tych, co zginęli za to, abyśmy mieli własny język i własny kraj. Ja skuszę się i dam Ci 4, ale chcę żeby kolejny Twój wiersz był na 5, ponieważ stać Cię na to. Pozdrawiam DV
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46624 | Użytkownicy: 3570
Online(9): 5 gości i 4 zarejestrowanych:
Salem_de_Lincourt, Dawied, exother, Faun
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl