Uśmiechem

Użytkownik ocenił pracę na 6
Najpierw przeczytałam wiersz będą pewna, że podmiot liryczny jest przyjacielem. Na koniec zobaczyłam dedykację, i musiałam przeczytać jeszcze raz. W sumie to niewielka pomyłka, w końcu Bóg to przyjaciel. Dziękuję Ci, że treść ukazałaś w prostej formie - bardzo ułatwiło mi to interpretację. Narysowałaś obraz Boga jako Przyjaciela nie zważającego na stereotypy ludzi, a zarazem jako kogoś, kto jest podobny do człowieka, ma uczucia i kocha tych wszystkich zagonionych ponuraków. Oprócz tego czuję nawiązanie do M.J., którego temat jest bardzo aktualny. Zbliżyłaś mnie do Boga i za to Ci dziękuję. Przepraszam, że tu piszę być może oczywiste rzeczy, ale spisanie czegoś pomaga mi w interpretacji ;)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Cóż mogę powiedzieć, wiersz mnie zachwycił, taki prosty, zwyczajny, nie przesadzony. Tylko raz coś mi tam nie garło, ale ogólny wyraz świetny. Ujęła mnie już pierwsza strofa. Piękne metafory. Druga może troszkę odstaje od pozosatłych, jest tam mniej środków stlistycznych. Myślę, że każdy domyśla się o co w wierszu chodzi i nie trzeba tego tłumaczyć. Należy sie 6 może z małym minusem.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Prosty, lekki i pełen radości. Taki właśnie jest ten wiersz. Pokazałaś, że można cieszyć się, nie tylko dla tego, że coś się dostało, ale za samo to, że tu jesteś. Twoja twórczość, zawsze mnie zaskakiwała, ponieważ raz dawałaś coś co mi się kompletnie nie podobało, a raz dodajesz coś, co jest naprawdę ciekawe. Ten wiersz należy do tych ciekawych. Obym więcej ich widział. 5 na zachętę. Pozdrawiam DV