Upojenie

Użytkownik ocenił pracę na 3
Nie widzę w tym wszystkim klimatu mrocznego, zastanawiam się nad tematem. Odnoszę jednak wrażenie, że tu na portalu powoli wyrasta moda na olewanie opcji, które zaznacza się przed wysłaniem wiersza. Oceniam dzisiaj drugą pracę, której adwokatem jest Twoja dusza i diametralnie inne odczucia mam po jej przeczytaniu. Chyba w tym wszystkim na zewnątrz wychodzi odstęp czasowy pomiędzy ich tworzeniem.

"smaga mnie i podpowiada mi, że może
jeszcze coś ze mnie wyrośnie!"

Przeczytać ten fragment, to jak być antyglobalistą, a nosić buty nike, szyte w Chinach. Chodzi mi o to, że czuć Twą naiwność w stosunku do całej tematyki, bo nagle z rozprawy robią się młodzieńcze monologi do lustra. Zepsułeś ten wiersz w tym miejscu, i to bardzo poprzez płytkość i schematyczność w urzeczywistnianiu swej myśli. Postscriptum jest genialne w swej ukrytej ironii i tak o to od pracy nie można odejść w sposób niezmieszany. To wszystko wynika z uchaotycznionego podejścia do procesu twórczego. Podmiot mimo wszystko został ciekawie zarysowany, z jednej strony z charyzmą, a z drugiej bez charakteru, przez co traci przywództwo, a praca dokoloryzowuje się (psycho)alternatywą. Masz w swoim piórze pewien światopogląd, obok którego nie można przejść obojętnie i chętnie u takiego autora zatopiłbym się w jego spojrzeniu. Masz jednak wpadki w konsekwencji manipulowania czytelnikiem. Są czytelnicy, których tym nie przekonasz.