***(upadła w swym utęsknieniu)

"(...)Może i są, jest wiele,ale ja tam wolę moje ulubione,(...)"
A ja wolę definitywnie sięgać za obręby własnego talerza - to wzbogaca mi ewidentnie zasobność życia! :)

Czekam na "do końca codzienny wiersz Twego pióra" - wiadomo: poezji nie można traktować zbyt dosłownie. należy jednak dać czytelnikowi możliwość interpretacji!

Poezja służy pobudzaniu czytających do myślenia, refleksji, do pokazania czytelnikowi swego punkt widzenia, jak i do
do zadawania mu pytań - tylko wówczas zostawiamy coś we wnętrzu osoby obcującej z naszym utworem!

Pewnie mów, ale miej coś do powiedzenia młoda poetko - niech to nie będą wyłącznie puste słowa i/na oklepany temat.;)

Odpozdrowiam ;)
quovadis

Weronika ma rację, strasznie rozbieżne opinie, ale tak zazwyczaj powinno być, nie da się stworzyć czegoś, co spodoba się wszystkim. We każdym komentarzu jest trochę racji.:)

Jednak nie do końca mogę się zgodzić z tym, że utwór jest niespójny. Może to być po prostu źle odebrane. Wszystkie emocje znajdują swoje miejsce w upadku z utęsknienia podmiotu lirycznego. Nocna miłość pod gołym niebem (której <quovadis> raczej nie polecałabym "wiosną, jesienią czy zimą") ---> następnie "umieranie" porankiem, po nieprzespanej nocy ---> wieczorne "zmartwychwstanie" przy smaku wina (bo nie chodziło o winogrona dosłownie) i przy ukochanych oczach ---> na koniec "opętanie" malachitowym kolorem trawy i taniec w niej. Wiersz wydaje mi się być bardzo spójny.

Miał być nie do końca codzienny i pisany pod wpływem chwili, zamyślenia.

Użytkownik ocenił pracę na 2
Hmm, "zmartwychwstaje cierpkim winogronem" - nie to raczej chyba jesień!

Sorry nie tylko nudny "u-twór", ale i niespójny, pełen niezbyt trafnych "metafor" - kochać możemy równie dobrze latem, jak i wiosną, jesienią czy zimą!

"U-twór" ni teoretycznie, a jeszcze bardziej znikomo praktycznie (!) opowiada o tęsknocie peelki za latem, ciepłem, wolnością.

U-twór opowiada nam w pierwszej zwrotce o upadku z tęsknoty za seksem letnią nocą!
W drugiej natomiast o umieraniu ciemności z brzaskiem słońca, w trzeciej o zmartwychwstaniu oczu podmiotu lirycznego w cierpkim winogronie - po to, by w czwartej skonstatować, iże peelka w ostateczności staje się opętaną słodkim tańcem o smaku malachitowej magii (?) i wszystko co za nią pewnie zapomniała!!!

Sorry, są tu cztery różne i zupełnie luźne niezależne od siebie wątki, które nie nadają "dziełu" charakteru spójnego wiersza. Zwroty użyte w tekście dla nadmienionej przez autora tematyki pozbawione są swoistego znaczenia, odmienne a także prowadzących do niego środków. Co pozostaje czytelnikowi:_Wnioskowanie "reductio ad absurdum"!

Z powyżej wymienionych względów i z dużą przychylnością powiem niestety (sorry) maks. +2

Użytkownik ocenił pracę na 5
Witam.

Zgodzę po części z Faunem i quovadis - wiersz rzeczywiście może trochę "nudny" i niejasny. Głównie przez natężenie przymiotników. Mimo to jest subtelny, delikatny i przyjemny dla ucha. Gdybym nie przeczytała Twojego komentarza pewnie nigdy nie przyszłoby mi do głowy, że jest o tęsknocie za latem. Przewinęłam w myślach wersy, nie odnotowując w pamięci o czym jest. Ot taki lekki, beztroski utwór bez przekazu. Ale: czemu nie? Poezja to przede wszystkim emocje, nie zawsze przesłania i morały. Plus za to, że pobudziłaś moim umyśle przyjemne wspomnienia, zaczarowałaś mnie słowem. 5 mniej.

Pozdrawiam,
Szary sweter

sorry - nudna praca :(

Troszkę drażniła mnie monotonia w budowie kompozycyjnej każdej ze strof, takie schematyczne, niedynamizujące ułożenie pracy. Przy tego typu utworach, nieokreślanie ich tytułem, może sprawiać, iż czytelnik nie podczepi się pod żaden temat, bo w pewnym sensie każda strofa jest z innego i tego samego świata jednocześnie. Mimo wszystko jest w niej coś, co przyciąga, pozwala się zatrzymać. Oceny nie stawiam, za mało nasuwa mi się refleksji, by zbudować obszerniejszą wypowiedź i wyrobić zdanie o pracy :)