Układanka

Użytkownik ocenił pracę na 5
Przyjemnie i właśnie tak "neutralnie" się czytało. Tę neutralność spowodował chyba niesamowity dystans, który świadomie lub mniej stworzyłeś słowem w twoim wierszu. Ja nazwałbym ten wiersz "rEXtrospekcja":)
Facet swobodnie, widać - po latach, snuje układankę myśli przypominającą o tej, którą tak bardzo kiedyś kochał. A może nadal kocha? Mimo tego, że ołtarz uczuć legł. Nie przeszkadzały mi te pauzy pomiędzy strofami, to pewnie zabieg zamierzony. Wiersz nie był trudny w odbiorze, jednak potrafiący łapnąć za serducho. Widać miłość, która ciągle przewija się pomiędzy wersami. Z każdą częścią tej układanki czytelnik bardziej integruje się z podmiotem. Kulminacja następuje chyba przy "nie ma mowy o rozstaniu.". Potem już tylko jesteśmy świadkami delikatnych podmuchów nadziei, ale jakże one są niekiedy ważne w rzeczywistości. Trzy ostatnie wersy bardzo realistyczne, męskie, "poradziłem sobie" jest tego najlepszym przykładem. Życie. Po prostu trzeba umieć poradzić sobie z przeszłością, mimo tego, że czasami ona cholernie potrafi dotknąć. Dosadna i stawiająca tłustą kropę puenta w postaci "Jestem". Podobało mi się, mimo tego, że może byłbym oszczędniejszy z interpunkcją. Ale to takie drobiazgi, myślę, że wiersz spokojnie całym klimatem który tworzy - zasługuje na piątkę.


Peace
Zoso