Tomek?

nie poznaję swoich dłoni!...
nie potrafiÄ™
na chłód stóp wystawić

nie odliczam
nie zrywam dni
z kartek

już nie ma komu wytłumaczyć
gdzie wzejdzie a gdzie
ucieknie

słońce

dzisiaj pierwszy raz płakałam
ty
który gdzieś tam niewierny
tu
zawsze pamiętający

nie wiem z ilu słów nie stworzyliśmy
przyjaźni
nie wiem co było a co
powinno być

tęsknię?
to śmieszne

ty
który nazywasz się szczęście

gdzie zamieszkały ciche opowieści z okruchów
chwil?

westchnÄ™
a...

*

jutro też zaczekam

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 12.11.2010r.

Oryginalny19 08 04 2011 (14:20:29)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Bardzo ładny wiersz wyczuwam z niego że pod. liryczny przestał tęsknić gdyż wydaje mu się to śmieszne, ja bym tylko te wielokropki pousuwał bo wydaje mi się że są niepotrzebne. cały utwór jest przesiąknięty smutkiem,


"już nie ma komu wytłumaczyć
gdzie wzejdzie a gdzie
ucieknie

słońce" - ten fragment najbardziej mi się spodobał. daję 5 bo wiersz jest dobry.;] pozdrawiam oryginalny.

emptynancy 30 11 2010 (23:11:10)

Użytkownik ocenił pracę na 5
dobry utwór, bardzo dobry.
coś nieprzesiąkniętego tandetą.

pięć.

AnonimowaFankaPoezji 16 11 2010 (13:18:37)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Oo tak, zdecydowanie smutny utwór. Za niepozornymi słowami czają się wielkie, wielkie emocje. I to one zdobią tą pracę, nadają jej klimat, budują sobie stabilny most prowadzący prosto do serca czytelnika.

Kolejny z rzędu wiersz, po którym zapiera mi dech w piersiach. Ledwo zdążyłam się otrząsnąć po wierszu Ironicznej, a tu mam kolejną perełkę.

Nie chcę psuć klimatu słowami. Daję Ci pięć plus.